Zbierz wczesne dojrzałe winogrona sfinksa: zalety i wady

Winogrona Sfinks uprawiane w prywatnych gospodarstwach Rosji na Ukrainie i Białorusi nie należą do odmian, które można polecić każdemu: ma wiele wad. Ale dla początkującego ogrodnika jest bardzo dobry, ponieważ daje obfite wczesne zbiory bardzo smacznych jagód, jest bardzo mało wymagające dla warunków uprawy.

Historia uprawy odmiany winogron Sphinx

Sfinks nie jest najmłodszą odmianą lub, jak mówią hodowcy winorośli, odmianą hybrydową. Był szeroko stosowany ponad 10 lat temu, został wyhodowany przez ukraińskiego hodowcę amatorów V.V. Zagorulko (Zaporoże), specjalność niezwiązana z rolnictwem.

Entuzjasta uprawy winorośli V.V. Zagorulko obok swoich zwierząt

Entuzjasta w 1986 roku ukończył Wydział Inżynierii Elektronicznej Instytutu Inżynierii, ale w młodości zainteresował się uprawą winorośli. Wiele odmian winogron zostało wyhodowanych z jego rąk, a kilkanaście stało się powszechnie znanych.

V.V. Zagorulko dąży do tworzenia odmian charakteryzujących się stabilnym rocznym owocowaniem, samozapyleniem, wysokimi walorami smakowymi jagód i dobrym transportowaniem.

Zgodnie z powyższymi kryteriami winogrona stołowe Sphinx zasadniczo spełniają preferencje V.V. Zagorulko, chociaż tej odmiany nie można nazwać jej najlepszym pomysłem: jednocześnie z wieloma zaletami ma również wady ofensywne. Sfinks jest wynikiem skrzyżowania znanego mołdawskiego szczepu Strashensky i przedwczesnego Timura. Strashensky to odmiana o dużych owocach, bardzo zbywalna, ale nie nadaje się do długotrwałego przechowywania, służy do szybkiego użycia i do krótkiego transportu. Timur jest białym winogronem znanym z wczesnego owocowania, dojrzewa po trzech miesiącach, jest odporny na mróz i choroby.

Winogrona Strashensky - jeden z rodziców Sfinksa - z wyglądu jest bardzo podobny

Hybryda Sphinx jest ciemnym winogronem, które stabilnie daje duże plony dużych jagód, dojrzewających w rekordowym czasie. Najbardziej nadaje się do uprawy na południu Rosji, Białorusi i Ukrainy. Uprawiany przez miłośników w Mołdawii. Jednocześnie eksperci twierdzą, że Sfinks nie ma znaczących przewag nad swoimi przodkami, zwłaszcza Timurem. To prawda, że ​​jednocześnie zauważono, że hybryda jest łatwa w pielęgnacji, a jej uprawa jest dostępna nawet dla początkujących hodowców winorośli.

Opis odmiany winogron Sphinx

Krzewy Sfinksa są stosunkowo wysokie, charakteryzują się szybkim wzrostem, różnią się dużymi liśćmi z żyłą pośrodku. Ważną zaletą jest pełne i wczesne dojrzewanie winorośli. Odporny na ekstremalne ciepło. Mrozy również dobrze znoszą: gwarantowana temperatura - do -23 ° C, ale konieczne jest schronienie na zimę, szczególnie na środkowym pasie. Jednocześnie odmiana nie lubi przeciągów, dlatego często jest uprawiana w warunkach szklarniowych. Odporny na susze i poważne choroby. Jednak odporność Sfinksa na najbardziej niebezpieczne choroby winogron określa się jako średnią, dlatego profilaktyczne leczenie pleśni i oidium jest obowiązkowe.

Na pędach owocowych występują zarówno kwiaty żeńskie, jak i męskie, co gwarantuje dobre zapylenie w przypadku braku sąsiadów - innych odmian.

Kwiaty kwitną dość późno, więc Sfinks nie boi się ewentualnych przymrozków majowych. Odmiana jest wcześnie dojrzała, pierwsze jagody dojrzewają trzy miesiące po kwitnieniu. Jednak w innych latach szczyt plonu przypada na koniec lata, to znaczy wczesna dojrzałość Sfinksa zależy od kaprysu pogody i nie można go uznać za jego niepodważalną przewagę nad niektórymi innymi odmianami. W normalnych porach roku główny zbiór następuje w połowie sierpnia. W ciepłe lata zawartość cukru w ​​jagodach sięga 25%, co niewątpliwie wskazuje na wszechstronność odmiany: nadaje się do spożycia na świeżo, a także do produkcji wina. Jednak w zimnych porach roku zawartość cukru nie przekracza 18%, co oczywiście nie jest złe. Kwasowość w tym przypadku wynosi 5–6 g / l.

Wygląd jagód nie może być uważany za szczególnie atrakcyjny. Ciemnoniebieskie, mają okrągły lub owalny kształt, raczej duży: do 3 cm, o wadze do 10 g. Jagody są zbierane w skupiska o kształcie stożkowym, bardzo duże. Masa kiści osiąga 1, 5 kg, ale zwykle od 600 do 1000 g . Niestety, gdy jagody dojrzewają, muszą zostać szybko usunięte: klastry nie są przechowywane na krzaku przez długi czas, szybko psują się i więdną.

Gromady Sfinksa są duże i potrzebują silnych krat, aby je utrzymać

Jagody pokryte są mocną, chrupiącą skórką podczas pękania. Miąższ jest gęsty i soczysty. Smak jest zwykłym winogronem, wyraźny, charakterystyczne cechy smaku nie są zaznaczone, ale opisano osobliwy aromat. Wydajność wczesnych winogron jest bardzo wysoka.

Charakterystyka odmiany winogron Sphinx

Po zapoznaniu się z winogronami Sphinx możesz nadać mu ogólną charakterystykę, zwracając uwagę na główne zalety i wady. Niestety nie tylko pierwsza lista jest solidna.

Główne zalety:

  • wczesne dojrzewanie;
  • wysoka wydajność;
  • duży rozmiar gron i poszczególnych jagód, brak małych jagód w gronach;
  • bardzo dobry smak;
  • mrozoodporność;
  • łatwość uprawy;
  • odporność na wiosenne przymrozki;
  • duża adaptacja do ekstremalnych warunków klimatycznych.

Rzeczywiście, Sfinks rośnie prawie wszędzie, z wyjątkiem bardzo kwaśnych gleb, na południu wcale nie wymaga schronienia zimą, zapewnia bogate zbiory pysznych jagód o bogatym aromacie, nadaje się do świeżej konsumpcji, a także do różnego rodzaju zabiegów kulinarnych i może być uprawiany w do celów komercyjnych, ponieważ wczesne zbiory są stosunkowo przenośne.

Jednak w przeciwieństwie do wielu odmian, Sfinks ma coś do zarzucenia. Jego główne wady są następujące:

Ostatnie wpisy W kwietniu przetwarzam róże, aby żadne szkodniki nie dostały się na moje piękno

5 japońskich roślin dobrze zakorzenionych w centralnej Rosji

Jak chronić sadzonki przed moimi ciekawymi kotami

  • nieatrakcyjny wygląd;
  • pękanie jagód w przypadku wysokiej wilgotności;
  • możliwość transportu tylko na krótkie odległości;
  • niska odporność na pleśń i oidium;
  • znaczna podatność jagód na osy.

Oczywiście, mówiąc o osach lub pękaniu, należy rozumieć, że te negatywne czynniki można zminimalizować poprzez dobrą opiekę, ale naprawdę dobre są odmiany, w tym te, które praktycznie nie wymagają zwracania uwagi na owady lub nadmierne ryzyko wilgoci w deszczu i podlewanie. A wygląd i kiepski transport znacznie obniżają ocenę potencjalnych nabywców. Dlatego Sfinksa należy uznać za odmianę uprawianą głównie na użytek własny.

Cechy sadzenia i uprawy odmian winogron Sphinx

Z punktu widzenia technologii rolniczej Sphinx jest najczęściej spotykanym klasycznym winogronem do uprawy, więc jego sadzenie i pielęgnacja praktycznie nie mają żadnych znaczących cech. Przeciwnie, opieka nad Sfinksem jest łatwiejsza niż w przypadku wielu innych odmian winogron. Jest doskonale rozmnażany przez sadzonki, dlatego bardzo łatwo jest wyhodować sadzonkę tego winogrona w domu.

Jedynym dużym minusem tej odmiany z punktu widzenia technologii rolniczej jest to, że bardzo boi się przeciągów i dlatego często sadzi się ją w szklarniach. Ale winogrona w szklarni oczywiście nie są najlepszą opcją, chociaż są uprawiane w regionach północnych. Jeśli mówimy o otwartym terenie, to przy wyborze miejsca dla Sfinksa należy zwrócić szczególną uwagę na znalezienie miejsca chronionego przed wiatrami. Musi to być ściana domu lub pusty płot chroniący krzak przed północnymi wiatrami. Po bokach pożądane jest posiadanie dużego drzewa, a tylko czwarta strona powinna być otwarta na południowe promienie słońca. Niemniej jednak, z całą swoją bezpretensjonalnością, ta odmiana jest bardziej odpowiednia dla południowych regionów, chociaż jest dość odporna na zimę.

Uprawa winogron szklarniowych nie jest odpowiednia dla żadnego letniego domku, ale spodoba się Sfinks w szklarni

Jak każdy winogron Sfinks uwielbia oddychającą glebę, ale może rosnąć na każdym terenie innym niż bardzo mokradła. Zaczyna bardzo szybko owocować: w następnym roku po posadzeniu dwuletniej sadzonki można już zebrać kilka wiader jagód. Charakteryzuje się tolerancją na suszę: w wielu regionach prawie nie wymaga podlewania, z wyjątkiem sezonu aktywnego wzrostu jagód.

Najlepszą datą lądowania w większości obszarów kraju jest koniec kwietnia. Na południu możliwe jest również sadzenie jesienne - w październiku, ale sadzone rośliny na zimę powinny być dobrze przykryte. Aby nasycić się wilgocią, sadzonki przywiezione na miejsce są moczone w wodzie przez dzień lub dwa. Jeszcze lepiej, jeśli zamiast wody weź słaby roztwór mocznika (1 łyżka stołowa na wiadro). Przed sadzeniem zaleca się zanurzenie korzeni w zacieru gliny, świeżej dziewanny i wodzie.

Oczywiście miejsce do sadzenia wiosną należy przygotować jesienią, ale najpierw, na bagnecie, łopaty z nawozami wykopują cały obszar wokół przyszłego krzaka (trzy metry w każdym kierunku), aby winogrona mogły być karmione przez kilka lat. Kopana jest kopalnia o wymiarach co najmniej 80 × 80 × 80 cm, na dole musi znajdować się warstwa drenażowa o wysokości dwudziestu centymetrów, szczególnie na ciężkich glebach. Drenaż może być żwirowy, kamyki, po prostu gruboziarnisty piasek. Następnie jest warstwa gleby zmieszana z nawozami (kilka wiader obornika, pół wiadra popiołu drzewnego, 400 gramów nitroammophoska), a warstwa, która będzie bezpośrednio stykać się z korzeniami podczas sadzenia, powinna być czystą żyzną glebą.

Winogrona sadzone są głęboko, pozostawiając tylko 2-3 pąki. Sfinks rośnie w postaci dużych krzewów, ale nie można ich nazwać gigantami, więc przy sadzeniu kilku krzewów między nimi wystarczająca jest odległość 1, 5–2 metrów.

W szczególnie suchych regionach kawałek rury należy umieścić pionowo w jamie, aby winogrona mogły być podlewane bezpośrednio w strefie wzrostu korzeni przez pierwsze 2-3 lata.

Dorosłe krzewy Sfinksa rzadko wymagają podlewania. Technika sadzenia jest zwykła - dobrze jest wyprostować korzenie, wypełnić je glebą, ubić i wlać kilka wiader wody. Ściółkowanie wokół buszu znacznie ułatwia późniejszą pielęgnację.

Przygotowując lądowisko, musisz zaopatrzyć się nie tylko w nawozy, ale także w kawałek szerokiej rury, przez którą korzenie winogron będą musiały być podlewane przez kilka pierwszych lat

Już w przyszłym roku Sfinks powinien zakwitnąć i dać pierwsze małe plony. Aby jego ilość tylko wzrosła, konieczna jest stała pielęgnacja rośliny, co nie jest szczególnie trudne. Oprócz podlewania na żądanie winogrona dobrze reagują na górny sos. Nawozy, które zostały umieszczone w lądzie i zakopane podczas przygotowywania terenu, potrwają 2-3 lata. Następnie co wiosnę należy wlewać 1-2 wiadra kompostu do otworów wykopanych na obrzeżach krzaka, na początku lata rozrzuć 1-2 litrowe puszki popiołu wokół krzaka i płytko przykryj je glebą. Przed kwitnieniem i bezpośrednio po nim opatrunek dolistny z roztworami złożonych nawozów (opryskiwanie liści) jest bardzo skuteczny. Podczas załadunku jagód górny sos powinien być fosforowo-potażowy.

Najważniejszym wydarzeniem w winnicy jest przycinanie. Wiosną można usunąć tylko oczywiście martwe obszary winorośli, główne przycinanie odbywa się przed osłonięciem krzewów na zimę. Ale tak, aby jesienią łatwo było dowiedzieć się, co jest, przez całe lato musisz wyłamać nawet krótkie, oczywiście zielone pędy, które zagęszczają krzaki. Następnie do jesieni będą tylko główne winorośle, które Sfinks zaleca skrócić przed zimowaniem, aby pozostały tylko 4-6 oczu.

Terminowe rozbicie pasierbów i dodatkowych zielonych pędów znacznie ułatwia jesienne przycinanie

Na środkowym pasie w październiku i na południu - na początku listopada winogrona należy przykryć na zimę. Sfinks jest dość odporny na mróz, nie wymaga bardzo ciepłego schronienia nawet na środkowym pasie. Wystarczy usunąć winorośle z kraty, lekko związać je w pęczki i przykryć je ziemią gałązkami jodły lub sosny świerkowej. W zaśnieżonych obszarach można po prostu przykryć arkuszami łupków, co wystarczy, dopóki śnieg nie spadnie. A pod śniegiem winogrona wystarczają ciepło. Jeśli na wiosnę wydaje się, że winorośl jest zamrożona i nie chce się obudzić, być może Sfinks jest przebiegły, czując możliwość powrotu mrozu. Zwykle budzi się późno, ale natychmiast przyspiesza szybko: liście kwitną, zaczyna się kwitnienie, a tam nie jest daleko od zbiorów.

Wideo: Uprawa sfinksa na krzaku

Recenzje

Próbowałem Sfinksa w okolicy Tereshchenko E.K. Na działce o powierzchni 6 akrów, w tym w budynku mieszkalnym, zebrano około 150 odmian winogron. Gleba jest ciągłym marglem. Drugiego sierpnia absolutnie nie było kwasu w smaku, ale cukru też nie było. Waga małego pędzla wynosiła około 500 g, o czym już zapomniałam (pędzle były większe na krzaku), jagoda miała 8–9 g. Podobało mi się miąższ, a jednocześnie był gęsty i bardzo delikatny, aż zauważyłem coś podobnego w innych odmianach i pomyślałem czy sadzić Sfinksa jako wczesnego niebieskiego winogrona. Wiking 2 sierpnia nadal był kwaśny.

Olga Lug

Powiem kilka słów o Sfinksie na naszej osobistej stronie: GF Sphinx wygląda dobrze. Forma jest szczepiona na prezent Zaporoże, przynosi owoce przez cztery lata. Silnie wysoki, winorośl doskonale dojrzewa, z dobrą odpornością na choroby i temperatury. Jeśli wiele form w ubiegłym sezonie ledwo zniknęło po mrozach, Sfinks dał przyzwoite żniwo. Klastry miały do ​​1 kg, dojrzewały w Kubanie około 5–8 sierpnia - nieźle: obecnie mamy niewiele czarnych odmian. Bardzo podobały nam się jagody: bez smaku, ale przyjemnie odświeżające. Miąższ jest gęsty, soczysty, z chrupnięciem. Jagody wisiały przez dwa tygodnie po pełnym dojrzewaniu, nie straciły ani smaku, ani prezentacji. Więcej cierpliwości nie wystarczyło - zjadł. Os nie było widać w pobliżu gromad Sfinksa. Podczas uprawy krzaków GF Sphinx podoba mi się fakt, że prawie nie ma na nim klastrów pasierbów, a winorośl dojrzewa bardzo wcześnie do samych końców.

Fursa I.I.

Ale ta forma mi odpowiada. Odciąłem go za pomocą Arcadii i przy przeciętnym smaku Arcadii Sfinks już przesycił. Niektóre jagody zaczęły dojrzewać. Wyrównane klastry, jagody od okrągłego do owalnego. Obecny jest mały groszek, ale nie powstrzymało go to przed sprzedażą „z gwizdkiem” ze względu na pełnowartościowy smak, a nie jak inne czarne odmiany, które po zabarwieniu są wycinane. Ogólnie zwiększę liczbę czarnych krzewów jagodowych podczas sadzenia przemysłowego.

Igor Zaika

Sfinks - winogrona o niewątpliwych zaletach, ale także nie bez wad. Nie nadaje się do sprzedaży upraw na rynku, ale jest prawie idealny do uprawy w celu jedzenia w domu: jagody są wysoko oceniane pod względem smaku, a pielęgnacja krzewów nie jest trudna. Sfinks należy do kategorii odmian, które można polecić początkujemu ogrodnikowi.

Zalecane

Zawiera sadzonki porzeczek o różnych porach roku, które sadzonki lepiej wybrać
2020
Jak zrobić zjeżdżalnię alpejską własnymi rękami na przykładzie czeskiej zakładki do wałków do ciasta
2020
Rosnące Gruszki Wiktorii
2020