Szparagi Argentel: opis rośliny i wskazówki dotyczące jej pielęgnacji

Szparagi są uważane za przysmak, a ich cena jest odpowiednia. Nie każdy może sobie pozwolić na regularne kupowanie go w sklepie. Ale jest jeszcze jedna opcja - rozwinąć kulturę na osobistej fabule. Nie jest bardzo popularna wśród rosyjskich ogrodników, wielu po prostu nie ryzykuje skontaktowania się z niezwykłym egzotem, biorąc pod uwagę jej kapryśne odejście. Ale roślina jest zaskakująco bezpretensjonalna. Jeśli z wyprzedzeniem zapoznasz się z agrotechniczą, nawet niezbyt doświadczony ogrodnik może uzyskać plony. W Rosji nie ma tak wielu odmian, najczęściej są szparagi Argentel.

Jak wygląda szparag Argentel

Szparagi to wieloletnie zioło, przy odpowiedniej pielęgnacji jego produktywne życie wynosi 17–20 lat. Jest to „krzak” cienkich pędów, które zaczynają intensywnie rozgałęziać się około 20–25 cm od podstawy. Liście są bardziej jak miękkie igły. Szparagi są znane wielu Rosjanom nie jako produkt, ale jako dekoracja bukietów. Do tej pory często sadzi się go nie do jedzenia, ale jako element projektowania krajobrazu. Kultura wygląda dekoracyjnie zarówno latem, jak i jesienią, kiedy jasna zieleń skutecznie uwalnia koralowoczerwone jagody.

Szparagi są często uprawiane przez ogrodników, aby ozdobić własną działkę.

Rośliny dzielą się na „męskie” i „żeńskie”. Te ostatnie nie są bardzo szanowane przez ogrodników ze względu na stosunkowo niską wydajność. Te pierwsze przewyższają je tym wskaźnikiem o około 25%. Ale z drugiej strony pędy na „męskich” roślinach są zauważalnie cieńsze.

Przez pierwsze dwa lata po posadzeniu szparagi są niską gałązką. Wzrost jest prawie niezauważalny. Wynika to z faktu, że w tym czasie tworzy system korzeniowy w intensywnym tempie. Kłącze rośliny jest bardzo silne, mięsiste, ponieważ szparagi tolerują niekorzystne warunki pogodowe i stabilnie tworzą pąki wzrostu, nie zwracając uwagi na zimno, suszę i tak dalej.

Szparagi są rozpoznawane przez wiele, ale nie jadalnych pędów, i puszyste „wiechy” zdobiące wcześniej bukiety

Następnie „gałąź” stopniowo zaczyna się rozgałęziać. Pierwszy zbiór (2-3 pędy) jest cięty dopiero w trzecim roku. Z dorosłej rośliny można uzyskać 40-50 pędów o długości około 20 cm, których długość wzrasta prawie przed oczami - do 3 cm dziennie. Wydajność szparagów jest niska - 2, 1 kg / m², w szczególnie udanych latach 3, 5–4 kg / m².

Pierwsze owocowanie szparagów Argentel będzie musiało poczekać trzy lata, a następnie plon będzie stopniowo wzrastał w miarę wzrostu krzewu

Jest to jedna z pierwszych upraw, które przyniosą uprawy w następnym sezonie. Pędy szparagów są cięte w maju. Pod tym względem konkurować mogą tylko dziki czosnek lub warzywa sadzone na zimę - cebula, sałata. Okres owocowania młodych okazów rozciąga się na 12-15 dni.

Wiosną pędy szparagów pojawiają się prawie spod śniegu.

Argentel jest jedną z najczęstszych odmian szparagów w Rosji. To rozwój zagranicznych hodowców, trochę „poprawiony i uzupełniony” przez sowieckich specjalistów. Pojawił się w domenie publicznej na początku lat 50. ubiegłego wieku. Następnie odmiana została wpisana do rejestru państwowego. Nie ma ograniczeń dotyczących rozwijającego się regionu.

Argentzelskaya jest jedną z niewielu odmian szparagów, które z powodzeniem uprawia się w Rosji

Wysokość rośliny osiąga 1, 5–1, 7 m. Pędy stosowane w żywności są dość cienkie - o średnicy nie większej niż 1 cm. Ogólnie rzecz biorąc, są śnieżnobiałe z ledwo zauważalnym różowawym odcieniem, ale na wolnym powietrzu szybko zmieniają kolor na zielony sałatkowy z odcieniem tuszu fioletowym. Kremowe mięso lub odrobina masła. Pod koniec lata okrągłe „owoce” dojrzewają. Każde ma jedno ziarno.

Szparagi są niejadalne, nadają się tylko do samodzielnego zbierania nasion

Odmiana szparagów Argentel ma wiele niepodważalnych zalet. Przede wszystkim można zauważyć jego odporność na zimno (do -30 ° C), wczesną dojrzałość, względnie mało wymagającą opiekę, niezwykły smak i wysoką zawartość pierwiastków śladowych i witamin, które są zdrowe dla zdrowia. Jego wady są takie same, jak te związane z kulturą jako całość - niska wydajność i krótki okres trwałości. Nie możesz opóźnić zbiorów. Przejrzałe pędy szybko tracą wilgoć i stają się szorstkie.

Świeże szparagi argentyńskie smakują jak młody zielony groszek. Łodygi są miękkie i soczyste, praktycznie bez włókien. Podczas obróbki cieplnej zachowują swój odcień i kształt. Jego pędy są cenione za wysoką zawartość asparaginy (aminokwasu, którego organizm nie jest w stanie wyprodukować samodzielnie) i kumaryny. Saponina, substancja niezbędna do syntezy wielu hormonów, zwłaszcza serotoniny, noradrenaliny, dopaminy, jest w niej nieco mniej. Pierwszy uważa się za „hormon szczęścia”, to znaczy szparagi pomagają pozbyć się depresji, bezprzyczynowego niepokoju, pozbyć się problemów ze snem.

Dzięki regularnemu stosowaniu w jedzeniu ciśnienie krwi normalizuje się, a stan układu sercowo-naczyniowego jako całości poprawia się. Również dietetycy zauważają pozytywny wpływ szparagów na wątrobę i nerki. Ma wyraźne działanie moczopędne, usuwając nadmiar płynu, toksyn i soli z organizmu.

Zaleca się włączenie go do diety cukrzycy dowolnego rodzaju, chorób stawów i zwiększonej łamliwości kości. Ale musisz jeść szparagi uprawiane samodzielnie w ciągu 4-5 dni po cięciu. Wtedy większość składników odżywczych zostaje utracona. To samo dzieje się z konserwowaniem i zamrażaniem.

Szparagi są bogate w witaminy A, C, E, K, PP, grupę B, kwasy organiczne, oleje tłuszczowe, alkaloidy. Charakterystyczna jest również wysoka zawartość błonnika. Z pierwiastków śladowych można odróżnić miedź, żelazo, sód, fosfor, selen, magnez, potas, mangan i cynk. Kwas foliowy czyni go niezbędnym produktem dla kobiet w ciąży. Zapobiega rozwojowi patologii płodu i zmniejsza ryzyko poronienia. A wszystko to przy wyjątkowo niskiej zawartości kalorii - 21-30 kcal na 100 g.

Produkt jest również poszukiwany w kosmetologii. Argentyński sok ze szparagów można stosować do oczyszczania, odżywiania i zmiękczania skóry. W medycynie ludowej stosuje się go do zwalczania starych grubych odcisków i małych brodawek, gojenia się ran, wrzodów i oparzeń.

Informacje zdrowotne na temat szparagów są kontrowersyjne. Uważa się, że przy długotrwałym i nieuzasadnionym stosowaniu kwas szczawiowy gromadzi się w ciele, co może wywoływać rozwój żółci i kamicy moczowej w obecności genetycznych predyspozycji do tego, podrażnia błony śluzowe układu trawiennego, powoduje odkładanie się soli w stawach. Inną niezbyt przyjemną konsekwencją jest zmiana zapachu potu z powodu uwolnienia związków siarki przez gruczoły.

Dla dzieci poniżej dwóch lat szparagi nie są zalecane. Ciężkie włókno jest słabo trawione przez delikatny żołądek. Jest to również rzadkie, ale alergia jest możliwa.

Szparagi można wykorzystać do przygotowania różnorodnych pysznych i zdrowych potraw. Jest integralnym składnikiem kuchni angielskiej, włoskiej i niemieckiej. Oprócz świeżego spożycia szparagi gotuje się na grillu, gotuje na parze, gotuje. Jest częścią przepisów na gulasz, zup, sałatek, używanych jako nadzienie do ciast.

Sałatka ze szparagami - tylko magazyn witamin i minerałów, a ponadto jest bardzo smaczna

Wideo: Korzyści zdrowotne ze szparagów

Przygotowanie łóżka

Miejsce do sadzenia szparagów na działce ogrodowej jest wybierane bardzo ostrożnie. Ta wieloletnia roślina tworzy z czasem niezwykle silny system korzeniowy. Ręczne wykorzenienie go później nie będzie działać z całym pragnieniem.

Ta roślina uwielbia odpowiednio światło słoneczne i ciepło, strona powinna być otwarta. Ale jednocześnie ochrona przed podmuchami zimnego wiatru jest obowiązkowa. Pożądane jest, aby półtora metra od nasadzeń szparagów znajdowała się ściana, ogrodzenie, „skrzydła” z wysokich roślin, żywopłot i tak dalej. Nie zasłoni ogrodu, ale przykryje go ostrymi przeciągami.

Szparagi uwielbiają ciepło i światło słoneczne, co należy wziąć pod uwagę przy wyborze miejsca na nie

Żyzne, ale ciężkie podłoże nie jest najlepszą opcją dla Argentel. Szparagi uwielbiają pożywne gleby, ale dobrze napowietrzone, przepuszczając wodę. W gliniastej, piaszczystej, torfowej glebie, w Czarnozem nie da dobrych plonów.

Aby sadzić rośliny jesienią, kopią rowy wokół bagnika z głębokością łopat. Jest w połowie wypełniony próchnicą lub zgniłym kompostem zmieszanym z mniej więcej taką samą objętością miękiszu torfowego, a w połowie tak dużym jak gruby piasek. Na dole wymagana jest warstwa drenażowa o grubości co najmniej 3-5 cm, do tego nadaje się pokruszony kamień z drobnych frakcji, kamyków, odłamków gliny, ekspandowanej gliny.

Łóżko ze szparagami należy przygotować wcześniej

Jeśli chodzi o kwasowość, podłoże powinno być neutralne lub lekko zasadowe (pH 6, 5–7, 5). Do kwaśnej gleby dodaje się mąkę dolomitową, wapno gaszone, surowe skorupy jajek zmiażdżone do postaci proszku, a świeżą trocinę drzew iglastych lub torfu dodaje się do gleby alkalicznej.

Mąka dolomitowa jest naturalnym odtleniaczem gleby, jeśli przestrzegana jest dawka zalecana przez producenta, nie ma ona skutków ubocznych

Następnej wiosny mieszanina składników odżywczych na dnie wykopu jest dobrze rozluźniona, a podczas tego procesu stosuje się nawozy mineralne, sadząc je w glebie. Przed sadzeniem sadzonki powinny pozostać co najmniej miesiąc. Możesz stosować złożone preparaty zawierające azot, potas i fosfor (Diammofoska, Azofoska) lub wytwarzać te makroskładniki osobno. W pierwszym przypadku będzie potrzebnych około 100 g / m2, w drugim - 50 g prostego superfosfatu, 40 g azotanu potasu i 20 g mocznika. Z nawozów naturalnego pochodzenia można użyć popiołu drzewnego (0, 5 l / m²). Żyzną glebę zmieszaną z próchnicą wylewa się na górę, tworząc grzbiet o wysokości 7-10 cm.

Humus jest skutecznym środkiem do poprawy żyzności gleby

Drenaż i podniesione łóżko pomogą uniknąć stagnacji wody u korzeni. Szparagi Argentel, podobnie jak inni „krewni”, kategorycznie nie tolerują podmokłego podłoża. Korzenie w tym przypadku szybko gniją, roślina umiera. To samo dzieje się, gdy woda gruntowa zbliży się do powierzchni niż metr.

Sadząc natychmiast kilka krzewów szparagów Argentel, należy wziąć pod uwagę, że każdy z nich wymaga około 0, 25 m² powierzchni na jedzenie. Odstęp między nimi wynosi co najmniej 60 cm, odległość między rzędami wynosi 120–150 cm Na powierzchni 1 m² można zatem umieścić nie więcej niż 3-4 rośliny.

Podczas sadzenia szparagów na łóżku ogrodowym pamiętaj o odstępie między roślinami

Otwory dla nich są wystarczająco duże, 30–35 cm głębokości i mniej więcej tej samej średnicy. Sadzenia są raczej rzadkie, powierzchnia szparagów jest duża, a plon jest słaby. Aby zaoszczędzić miejsce na działce, między rzędami i między roślinami, możesz sadzić warzywa, cebulę, czosnek, rzodkiewki, pomidory koktajlowe i fasolę warzywną.

Wielu ogrodników odmawia sadzenia szparagów również dlatego, że nie ma wystarczająco dużo miejsca na stronie - powierzchnia upraw jest duża, a plon nie jest różny

Sadzenie nasion dla sadzonek i w ziemi

Najczęściej ogrodnicy hodują sadzonki szparagów, aby uzyskać szybszy plon, a dopiero potem przesadzają go na otwartym terenie. Jest to bardziej niezawodne, ponieważ kiełkowanie argentyńskich szparagów pozostawia wiele do życzenia.

Nasiona szparagów można zbierać samodzielnie, wymagają one również sadzenia wstępnego

Przed sadzeniem nasiona należy namoczyć przez dwa do trzech dni w miękkiej wodzie, ogrzać do temperatury 30–35 ° C. Będzie musiała być zmieniana każdego dnia. Skorupa nasion jest dość gęsta, konieczne jest jej „zmiękczenie”. Następnie przed kiełkowaniem owinięte są w papierową lub lnianą ściereczkę zwilżoną roztworem dowolnego stymulatora korzenia, a pojemnik jest utrzymywany w cieple, regularnie nawilżając materiał podczas wysychania. Najlepszą opcją jest akumulator grzewczy lub inne urządzenie grzewcze. Podobny efekt zapewniają zakupione biostymulatory (Epin, Heteroauxin, Emistim-M) i środki ludowe (miód, sok z aloesu, kwas bursztynowy). Wskazane jest, aby przykryć pojemnik folią plastikową, aby uzyskać efekt cieplarniany. W takim przypadku będzie musiał zostać wyemitowany kilka razy.

Epin - jeden z najczęstszych biostymulatorów

Kiełki Argentel muszą czekać wystarczająco długo, co najmniej półtora miesiąca. Dlatego w przypadku sadzonek nasiona wysiewa się wcześnie, jeszcze w lutym. Cała procedura uprawy trwa od 3–3, 5 miesiąca.

Szparagi sadzi się w osobnych plastikowych kubkach lub małych pojemnikach. Pierwsza opcja jest lepsza. Upewnij się, że u dołu znajdują się otwory odpływowe. Doniczki torfowe nie są odpowiednie dla tej uprawy. Argentyńskie szparagi wymagają obfitego podlewania, stają się mokre, rozwija się pleśń.

Nasiona szparagów nie muszą być głęboko zakopane, maksymalnie 1–1, 5 cm

Pojemniki są wypełnione mieszanką uniwersalnej gleby dla sadzonek z humusem i miękiszem torfowym w stosunku 2: 2: 1. Podłoże wcześniej musi zostać zdezynfekowane, zimą zamrożone na balkonie, rozlewając wrzącą wodę lub ciemnofioletowy roztwór nadmanganianu potasu, parując. Aby uniknąć rozwoju chorób grzybiczych, dodaj węgiel aktywowany lub kredę, zmiażdżoną do stanu sproszkowanego. Wystarczająca łyżka dwóch litrów.

Nasiona są zakopane maksymalnie 1–1, 5 cm, zachowując między nimi 5-6 cm, a następnie należy uzbroić się w cierpliwość. Do czasu pojawienia się pojemniki są przechowywane w ciemnym, ciepłym miejscu o stałej temperaturze 25–27 ° С. Wskazane jest zapewnienie niższego ogrzewania. Aby stworzyć efekt cieplarniany i przyspieszyć proces, należy przykryć kubki przezroczystą folią lub szkłem. Co najmniej raz dziennie sadzenie jest wentylowane, co zapobiega gromadzeniu się kondensacji.

Sadzonki szparagów będą musiały długo czekać, co wynika z ich wczesnego sadzenia na sadzonki

Pierwsze pędy przypominają małe zielone igły. Muszą być posypane cienką warstwą torfu. Następnie pojemniki ze szparagami są przenoszone bliżej okna, ale nie na parapecie. Sadzonki nie potrzebują w tej chwili jasnego oświetlenia, ale chłód pochodzący z szyb okiennych może im bardzo zaszkodzić.

Kiełki osiągające długość 10 cm, podobne do puszystych „choinek”, zaczynają stygnąć pod własnym ciężarem. Aby zapobiec leżeniu na ziemi, ułóż podpórki z cienkich patyków, ale bardzo ostrożnie - korzenie roślin są niezwykle delikatne. Inną opcją „podniesienia” sadzonek jest nawożenie. Odpowiednie są wszelkie złożone nawozy do przechowywania sadzonek. Pożywkę przygotowuje się ściśle według instrukcji podanych przez producenta. Szparagi bardzo dobrze reagują na górny opatrunek, gwałtownie (do kilku centymetrów dziennie), rośnie tempo wzrostu, a także rośnie zapotrzebowanie sadzonki na wodę i światło słoneczne. Wkrótce po prostu wyrośnie z własnej puli. Dlatego nadal zaleca się przede wszystkim stosowanie podpór i uciekanie się do opatrunku tylko wtedy, gdy roślina nie wygląda zbyt zdrowo.

Aspirujące sadzonki szparagów wymagają wsparcia lub opatrunku górnego, ten pierwszy jest lepszy

Pielęgnacja sadzonek sprowadza się do podlewania, które odbywa się w miarę wysychania górnej warstwy gleby i poluzowywania podłoża. Ponadto pojemnik należy obracać o 40–45 ° co 5–7 dni bez zmiany kierunku ruchu. Sadzonki szparagów mają tendencję do docierania do słońca. Nie możesz pozwolić jej połączyć. Jeśli sadzonki są uprawiane w jednym kubku, są nurkowane, gdy dorastają do 15 cm wysokości. Odległość między nimi wynosi co najmniej 10 cm. Materiał do sadzenia należy pobrać z gleby wraz z kawałkiem ziemi na korzeniach, starając się zminimalizować jej uszkodzenie.

Szparagi są gotowe do lądowania w ziemi, gdy osiągną wysokość około 30 cm i zaczną się rozgałęziać. Do tego czasu korzenie opanowały już całą przestrzeń doniczki, wplecioną w gęstą kulkę. Dlatego roślina jest sadzona w ziemi za pomocą gliniastej bryły. Aby ułatwić usunięcie sadzonek z miseczek, około pół godziny przed zabiegiem należy je obficie podlać.

Dorosłe sadzonki szparagów przenosi się do łóżka wraz z glinianą grudką na korzeniach

Sadzonki szparagów należy zgasić. Aby po przeszczepieniu na otwarty teren szybko dostosował się do nowych warunków życia, zaczęli go wypuszczać na zewnątrz około tydzień wcześniej. Początkowo wystarcza jej codziennie godzina na ulicy, potem czas stopniowo wydłuża się do 8-10 godzin. A w ciągu ostatnich dwóch lub trzech dni sadzonki zazwyczaj pozostawia się „na noc” na zewnątrz.

Wideo: sadzenie nasion szparagów dla sadzonek i dalsza pielęgnacja sadzonek

Procedura jest planowana w czasie, gdy zagrożenie przymrozkami wiosennymi zbliża się już do zera. Sadzonki nie będą tolerować nawet krótkotrwałego spadku temperatury wartości ujemnych. W środkowej strefie Rosji jest to zwykle druga połowa maja, na Uralu, Syberii i Dalekim Wschodzie lądowanie można przenieść nawet na początek czerwca.

Korzenie roślin są skracane o około 3-4 cm, wycinając „grzywkę” w śpiączce ziemskiej. Studnie wcześniej rozlane ciepłą wodą pokryte są żyzną glebą. Następnie podłoże jest ubijane i ponownie dobrze podlewaj rośliny, wydając na każdy litr wody. Po wchłonięciu wilgoci rośliny ściółkuje się humusem lub torfem.

Ostatnie wpisy W kwietniu przetwarzam róże, aby żadne szkodniki nie dostały się na moje piękno

5 japońskich roślin dobrze zakorzenionych w centralnej Rosji

Jak chronić sadzonki przed moimi ciekawymi kotami

Chochoł na łóżku zatrzymuje wilgoć w glebie i oszczędza ogrodnikowi czas na pielenie

Nasiona sadzi się w ogrodzie, gdy tylko spadnie śnieg, a gleba nagrzeje się wystarczająco, aby się rozluźnić. Wymagane jest przygotowanie przedplantowe opisane powyżej. Istnieje inna opcja lądowania w zimie. W obu przypadkach są one zakopywane w ziemi o 2–3 cm, a odstępy między nasionami wynoszą 5–6 cm, a jesienią na wierzch należy wlać warstwę humusu o grubości 8–10 cm, a następnie zasypać nią ogród.

Dobrą opcją dla szparagów jest ciepłe łóżko. Wiosną rozmraża się znacznie szybciej. Jesienią humus miesza się z glebą na głębokości 25–30 cm, miesza z liśćmi i liśćmi oraz żyzną trawą w mniej więcej równych proporcjach. Wszystko to wlewa się ciepłą (30–35 ° С) wodą z dodatkiem superfosfatu (35–40 g na 10 l) i przykrywa warstwą zwykłej ziemi o grubości 8–10 cm.

Przed pojawieniem się łóżko ze szparagami jest zaciśnięte folią. Po - nad nim buduje się schron, ciągnąc po łukach materiał przykrywający, który umożliwia przepływ powietrza. Usuwają go nie wcześniej niż średnia dzienna temperatura jest ustawiona na 12-15 ° C.

Uprawa szparagów w otwartym terenie z nasion jest częściej praktykowana w ciepłych regionach południowych.

Początkowo szparagi nie różnią się tempem wzrostu. Jeśli w pierwszym roku sadzonki dodają około 15 cm i tworzą 2-4 pędy, jest to normalne. Wszystkie dotychczasowe siły idą na rozwój systemu korzeniowego. Latem sadzonki regularnie chwastują, gleba w ogrodzie rozluźnia się. Szparagi są podlewane po wyschnięciu wierzchniej warstwy gleby. Dwa do trzech razy w sezonie aktywnej roślinności przygotuj górny sos - roztwór dowolnego nawozu mineralnego zawierającego azot (25 g na 10 l wody). Po osiągnięciu wysokości 10 cm sadzonki są przerzedzane, co zwiększa odstęp między sąsiednimi roślinami do 10-15 cm.

Przez pierwsze kilka lat powietrzna część szparagów zasadzona w ziemi praktycznie się nie rozwija, w przypadku kultury jest to normalne

Wskazówki dotyczące pielęgnacji upraw

Szparagi, mimo że ogrodnicy uważają je za kapryśną, egzotyczną kulturę, na którą trzeba poświęcić dużo czasu i wysiłku, są w rzeczywistości zaskakująco bezpretensjonalne.

Podlewanie jest w rzeczywistości wymagane tylko podczas pierwszych dwóch sezonów szparagów argentyńskich na otwartym polu. Wtedy roślina dzięki rozwiniętemu systemowi korzeniowemu będzie w stanie sama zapewnić sobie wilgoć, wyciągając ją z głębokich warstw gleby. Wyjątkami są upał i długotrwała susza, szczególnie podczas dojrzewania pędów. Jeśli nie podlejesz roślin, w pędach pojawią się grubsze włókna, uzyskają zauważalny gorzki posmak.

Młode rośliny są podlewane, aby stale utrzymywać podłoże w lekko mokrym stanie, nie zmieniając go w bagno. Odstępy między procedurami zależą od tego, jak ciepło jest na zewnątrz i jak często pada deszcz.

Świeżo posadzone szparagi w ogrodzie są podlewane przez pierwsze 12-14 dni dziennie, zużywając 0, 5-0, 7 l wody na roślinę. Następnie przerwy między podlewaniem zwiększają się do 4-6 dni. Za każdym razem po zabiegu podłoże jest luźno (5-6 cm) poluzowane, okruchy torfu są dodawane do podstawy łodyg. W razie potrzeby odnów całą warstwę ściółki na łóżku.

Podlewanie jest odpowiednie dla wielu roślin ogrodowych, szparagi nie są wyjątkiem

W przypadku młodych roślin najlepsze jest nawadnianie kroplowe. Korzenie dojrzałych szparagów wnikają głęboko w ziemię, dlatego zaleca się, aby zbudowała system nawadniający podobny do winogron. Kawałki plastikowych rur o małej średnicy są wkopywane w ziemię, przepływa przez nie woda.

Korzenie szparagów wnikają bardzo głęboko w glebę; system nawadniania znany plantatorom win pomaga dostarczać im wodę

Aby szparagi Argentel zachowały swój nieodłączny śnieżnobiały kolor pędów, odbywa się hilling. Procedurę przeprowadza się po raz pierwszy, gdy dodaje 15–20 cm wysokości. Spowolni również rozwój wierzchołkowej nerki i przekształcenie młodego pędu w sztywną łodygę, już niezdatną do jedzenia.

Wiosną szparagi potrzebują azotu, aby wyjść z hibernacji i aktywnie zbudować zieloną masę. Nawozy zawierające tę makrokomórkę należy nakładać 2-3 razy. Może to być zarówno górny opatrunek mineralny (karbamid, siarczan amonu, azotan amonu), jak i naturalny (napar ze świeżego obornika, odchodów kurcząt, zieleniny i mniszka lekarskiego).

Mocznik, podobnie jak inne nawozy zawierające azot, stymuluje szparagi do aktywnego budowania zielonej masy

Первые вносят как в сухом виде, так и в виде раствора (15–20 г на 10 л воды). Вторые перед употреблением обязательно процеживают и разбавляют водой в пропорции 1:8 или 1:15, если в качестве сырья был использован помёт.

Napar z pokrzywy - całkowicie naturalny i całkowicie darmowy nawóz

В середине июля вносится любое комплексное удобрение для садовых культур. В рамках подготовки к зиме — калий и фосфор. Последнюю подкормку также распределяют по грядке в сухом виде или готовят раствор из 40–50 г суперфосфата и 25–30 г сернокислого калия на 10 л. Существует и натуральная альтернатива — древесная зола. Её подсыпают к основаниям стеблей или поливают почву настоем (0, 5 л сырья на 3 л горячей воды).

Popiół drzewny - naturalne źródło potasu i fosforu

Видео: рекомендации относительно выращивания спаржи

Морозостойкость у спаржи Аржентельская неплохая, даже для Урала, Сибири и иных регионов, в полной мере заслуживающих наименование «зона рискованного земледелия». Тем не менее она нуждается в укрытии на зиму. В первую очередь в середине осени срезают все пожелтевшие и поникшие веточки, оставляя «пеньки» высотой 5–7 см. Затем растения окучивают, насыпая холмики перегноя или торфяной крошки (20–25 см). Чтобы не потерять спаржу на грядке, рядом с каждым экземпляром можно воткнуть небольшой колышек. Весной, когда почва оттает, её в этом месте аккуратно рыхлят.

Где-то в середине осени пожелтевшие побеги спаржи коротко обрезают

Опытные садоводы рекомендуют засыпать землёй не отдельные кустики, а всю траншею, в которой выращивается спаржа. Высота грядки, таким образом, ежегодно увеличивается. Это позволяет, во-первых, защитить корни от вымерзания, а во-вторых, создать среду для развития корневой системы.

После укрытия грядку мульчируют, засыпая палой листвой или лапником. Если зима прогнозируется особо суровая и малоснежная, её дополнительно затягивают несколькими слоями мешковины или любого воздухопроницаемого укрывного материала. Также желательно набросать сверху снег, как только его выпадет достаточно.

Ближе к концу осени грядка со спаржей должна выглядеть примерно так

Весной укрытие снимают, только когда установится плюсовая температура. Если ещё ожидаются возвратные весенние заморозки, сначала можно проделать в материале, закрывающем грядку, несколько отверстий для вентиляции.

Урожай первый раз собирают не ранее, чем через три года после высадки спаржи в открытый грунт. Как правило, к этому времени растение формирует 9–12 побегов, но срезать можно не более двух.

Созревающие побеги спаржи Аржентельская нужно срезать каждые 3–4 дня, они быстро грубеют

Następnie są one starannie wycinane lub łamane na wysokości 2-3 cm powyżej poziomu gleby. Ważne jest, aby w tym procesie nie uszkadzać kłączy i pąków wzrostu. Możliwe jest ustalenie, czy szparagi dojrzewają, czy nie, zgodnie ze stanem gleby w ogrodzie. Nad pędami gotowymi do cięcia wznosi się na wzgórze, czasem nawet pęka. Podłoże w tym miejscu jest odgarniane, a następnie roślina ponownie wyrzuca. Nawiasem mówiąc, taka procedura z powodzeniem zastępuje rozluźnienie łóżek. Doświadczeni ogrodnicy mogą przycinać pędy „w dotyku”, nawet nie naruszając warstwy gleby, za pomocą noża z długim ostrzem.

Pędy szparagów są cięte, grabiąc glebę u podstawy, a część nadziemna jest jadalna, ale nie ma nieodłącznego smaku odmiany Argentel

Po około dwóch tygodniach okres „noszenia” młodych okazów ustaje. U dorosłych rozciąga się na około miesiąc lub trochę dłużej. Odtąd szparagi powinny rosnąć spokojnie, przygotowując się do zimy i składając pąki wzrostu na następny sezon. Dlatego niepożądane jest cięcie jego gałęzi, na przykład w przypadku bukietów. To znacznie osłabia roślinę, a po roku pędy mogą po prostu nie dojrzeć.

Szparagi są bardzo dekoracyjne, ale jeśli chcesz regularnie otrzymywać plony, lepiej powstrzymać się od cięcia na końcu „owocowania”

Szparagi przechowuj wyłącznie w hermetycznie zamkniętych plastikowych torebkach lub zawinięte w mokrą szmatkę. W przeciwnym razie pędy bardzo szybko tracą wilgoć. Trzymaj je w lodówce, z dala od jakichkolwiek zapachów żywności. Szparagi pochłaniają zapachy nawet przez polietylen. Lepiej, żeby leżała poziomo. Podczas przechowywania w pozycji pionowej pędy są zdeformowane, mocno zginając się. Zachowają swoje właściwości smakowe przez 2-3 tygodnie, ale większość korzyści dosłownie przepada w ciągu kilku dni.

Argentel Asparagus nie jest przechowywany przez długi czas, jednak jest to wspólna wada wszystkich odmian kultury

Wideo: żniwa szparagów

Większość szkodników omija szparagi. Wynika to również z faktu, że sezon wegetacyjny rozpoczyna się wystarczająco wcześnie, wielu z nich po prostu nie zdążyło wyjść z hibernacji do tego czasu, a wykluwanie nowej generacji z jaj i larw zahibernowało w glebie.

Wyjątkiem jest taki „wszystkożerny” owad jak mszyce. Małe szkodniki w różnych odcieniach żółto-zielonej dosłownie przywierają do roślin, zwracając szczególną uwagę na wierzchołki pędów i jajniki owocowe. Wysysają sok z tkanek, dotknięte obszary są pokryte wieloma małymi beżowymi plamami, które są wyraźnie widoczne w świetle.

Aby odstraszyć mszyce, które nie tolerują ostrych, silnych zapachów, rozmaryn, szałwia, bazylia i inne pikantne zioła sadzi się w pobliżu łóżek ze szparagami. Po odkryciu pierwszych owadów na roślinach przygotowuje się napary z zieleni, które są regularnie opryskiwane nasadzeniami i glebą w ogrodzie. Jeśli na zapobieganie wystarczy 10–12 dni, przerwy między procedurami zostaną zmniejszone do 8–10 godzin w celu zwalczania mszyc.

Mszyca jest jednym z najbardziej „uniwersalnych” szkodników ogrodowych, nie przejdzie też przez szparagi

Specyficznymi szkodnikami uprawnymi są chrząszcz liści szparagów (mały czerwono-niebieski robak żerujący na zieleni i owocach rośliny) oraz mucha szparagowa (żółtobrązowy owad, którego larwy zjadają podłużne „tunele” w tkankach pędów).

Chrząszcz liści szparagów jest ładnym robakiem, ale powoduje znaczne uszkodzenia lądowań.

Aby zabezpieczyć się przed dorosłymi, przy łóżku zawieszona jest taśma samoprzylepna do łapania much lub domowych pułapek (kawałki tektury, szkła, sklejki, posmarowane wazeliną, miodem). Glebę spryskuje się bitoksibacyliną lub lepidocydem lub opyla mieszanką popiołu drzewnego z kawałkami tytoniu i mielonym pieprzem. Po odkryciu szkodnika używają ogólnie działających środków owadobójczych - Inta-Vir, Fury, Aktaru, Fufanon, Mospilan.

Uszkodzenia podczas lądowania nie są powodowane przez dorosłe muchy szparagów, ale przez ich larwy

Choroby grzybicze argentyńskich szparagów są również rzadko zakażane. Ma dobrą odporność. Ale to nie dotyczy rdzy. Dotknięte okazy praktycznie zatrzymują się w rozwoju, nie dają nowych pędów. Łodygi żółkną już w środku lata, pąki wzrostu obumierają. Charakterystyczną cechą jest jasna „miękka” płytka w kolorze szafranu, stopniowo twardniejąca i zmieniająca kolor na rdzawobrązowy.

Rdza jest chorobą bardziej charakterystyczną dla drzew owocowych i krzewów jagodowych, ale szparagi nie są na nią odporne.

W celu zapobiegania przydatne jest okresowe zastępowanie wody do nawadniania różowawym roztworem nadmanganianu potasu. Gleba w ogrodzie jest posypana koloidalną siarką, same rośliny - popiołem lub pokruszoną kredą. Po znalezieniu podejrzanych objawów stosuje się leki zawierające miedź, środki grzybobójcze. Najmniej skutków ubocznych dla środowiska są te pochodzenia biologicznego - Ridomil-Gold, Bayleton, Tiovit-Jet, Strobi. Jeśli problem zostanie zauważony na czas, wystarczą 3-4 zabiegi w odstępie 4-6 dni.

Na szparagi może mieć również wpływ zgnilizna korzeni. Winny jest za to sam ogrodnik, zbyt często i / lub obficie podlewający łóżka. Niebezpieczeństwo grzyba polega na tym, że przez długi czas rozwija się tylko na korzeniach, a nie na częściach nadziemnych. Dopiero gdy choroba zaszła już za daleko, podstawa łodyg wydaje się „zamoknąć”, staje się śliska w dotyku, pojawia się nieprzyjemny zapach gnilny.

Prawie niemożliwe jest zauważenie rozwoju zgnilizny korzeni szparagów na czas

Nie można już uratować takiej rośliny. Należy go natychmiast wykorzenić i spalić, eliminując w ten sposób źródło rozprzestrzeniania się infekcji. Gleba w tym miejscu jest zrzucana z ciemnofioletowym roztworem nadmanganianu potasu lub 5% siarczanu miedzi do dezynfekcji. Jeśli nadal zdążysz zauważyć chorobę na czas, podlewanie zmniejsza się do wymaganego minimum, zwykłą wodę zastępuje się roztworem Alirin-B lub Baikal-EM. Granulki Trichodermin, Glyocladin lub Entobacterin są wprowadzane do gleby.

Recenzje ogrodników

Na początku listopada posiał nasiona szparagów Argentel, aby przetestować kiełkowanie. Podobało mi się kiełkowanie - wszystkie 8 posadzonych rosną. Sama przygotowała podłoże: dwie części gleby ogrodowej (z miejsca, w którym następnie proponuję sadzić szparagi na stałe), dwie części liścia, jedna część próchnicy. W tym roku próbowałem szparagów argentyńskich posadzonych sadzonkami. Hmm ... Dla mnie pozostanie wspaniały cień wspaniałości kadzidła i niesamowitego piękna heichery w ogrodzie. Nie jestem smakoszem ...

Firefly

//www.sadiba.com.ua/forum/archive/index.php/t-1422.html

Szparagi to wieloletnia roślina odporna na zimno; pędy, które są cennym produktem spożywczym, wyrastają z kłącza. Szparagi obniżają ciśnienie krwi, dobre dla serca i wątroby. Spożywane są głównie młode pędy, w których soczyste i delikatne mięso jest spożywane. Uprawiam odmianę Argentelka, jest wczesna, bardzo smaczna, ale osiąga prawie dwa metry wysokości.

Hellyna

//forum.rmnt.ru/threads/sparzha.97091/

W zeszłym roku postanowiłem wyhodować szparagi. Kupiłem nasiona odmiany Argentel od Aelita. Namoczony, wylądował w garnku. Kiedy kiełki osiągnęły około 5 cm wysokości, pojechałem do domku, do ogrodu. W pierwszym roku szparagi wyglądały jak dekoracyjne „choinki” w ogrodzie mojej matki z kwiatami (tymi, które ozdabiały bukiety). Spojrzeliśmy na nie i zastanawialiśmy się, czy warzywo w ogóle rośnie. „Jodły” więdną zimą, odcinamy je. A na wiosnę wciąż znaleźli pędy - te same! To prawda, wciąż bardzo cienki! Po roku zbiór nie jest zalecany. Szparagi te są wieloletnią rośliną wieloletnią. Od 20 lat rośnie i produkuje rośliny. Dojrzewa w maju - na samym początku sezonu, który jest niezwykle szczęśliwy. Klimat Białorusi był absolutnie wspierający. Polecam dokładniejsze przyjrzenie się tej kulturze! Jest zdrowy, smaczny, bez dodatkowego wysiłku!

Miłość

//otzovik.com/review_4899132.html

Uprawiam szparagi Argentel (z nasion), wyłącznie do celów kulinarnych. Nie dotknąłem pierwszych 2-3 lat, potem zaczęli kroić je wiosną na jedzenie, część „wiech” pozostaje, jesienią przecięłam wszystko, ściółkę kompostem.

Marchella

//www.websad.ru/archdis.php?code=530102

W zeszłym roku zasiałem nasiona szparagów argentyńskich. Czytałem, że nasiona kiełkują przez długi czas (tak się okazało), ale czytałem o sposobach przyspieszenia kiełkowania po wysianiu ich w filiżankach. Ogólnie rzecz biorąc, jeśli nic nie zostanie zrobione, wzrośnie za około miesiąc. A ostatnie „wolno myślące” z pewnością wydostało się za miesiąc. Wziął dwie paczki, wysiał po dwa nasiona i okazało się, że około czterdziestu filiżanek. Pędy szparagów są podobne do mniejszych białych pędów dorosłych szparagów ze zdjęciem na paczce nasion. Aby nasiona wykiełkowały, próbował utrzymać temperaturę otoczenia około 25 ° C. W ciepłe słoneczne dni wyjął pudełko na ulicę. Siałem już późno, w połowie kwietnia, a pierwsze sadzonki pojawiły się 11 maja. W dobry sposób, prawdopodobnie do siewu w lutym - to wszystko. Po kiełkowaniu sadzonki zapewniały dobre oświetlenie. Stopniowo przyzwyczajali je do temperatur ulicznych - zaczęli wychodzić na noc na ulicę i na początku czerwca (dopiero w tym czasie sadzonki osiągnęły pożądaną wysokość 20-30 cm) można je było sadzić na miejscu w żyznych łóżkach. Nawiasem mówiąc, nigdzie nie piszą, ale okazało się, że zimowa miarka nie sprzeciwiła się nieodwracalnemu korzeniu młodych łodyg szparagów. W tym wieku, gdy szparagi mają tylko pierwszy i jedyny łodygę z korzenia, jej utrata prowadzi do śmierci rośliny. Z zimowej miarki straciłem cztery szparagi. Do września (na terytorium Krasnodarskim) moje szparagi szybko wzrosły. Rozkwitło kilka roślin, nawet dwa krzaki uformowały jagody, co oznacza, że ​​w dobry sposób krzaki te trzeba zniszczyć, ponieważ kobiety, jak czytam, dają mniejsze plony i jagody - sposób na zajęcie całej działki szparagów przez samosiew. W listopadzie wyciąłem suszone wiechy, pozostawiając pniaki o wysokości 5 cm nad ziemią, nałożyłem trochę ziemi na wierzch i porośnąłem liśćmi drzew.

Vitt87

//www.forumhouse.ru/threads/4198/page-3

Niezwykle zdrowe szparagi można łatwo wyhodować na osobistej działce. Odmiana Argentel charakteryzuje się mało wymagającą opieką, stabilnością „owocowania” i wczesnym dojrzewaniem. Przynosi plony przez 15–20 lat. To prawie pierwsza rzecz, która dojrzewa w ogrodzie, pędy są cięte w maju. Ponadto na stronie ozdobione są piękne puszyste rośliny „choinki”. Wadą kultury jest krótki okres trwałości, ale jest to cecha charakterystyczna wszystkich jej odmian.

Zalecane

Właściwe przycinanie czarnych porzeczek na wiosnę jest kluczem do dobrych zbiorów
2020
Wybór pompy wodnej do letniej rezydencji, domu i ogrodu: przegląd wszystkich rodzajów konstrukcji pomp
2020
Studnia abisyńska: zrób to sam igłę
2020