Jak uprawiać żurawinę w ogrodzie: gatunki, odmiany, technologia rolnicza, rozmnażanie

Żurawina jest cenną witaminową jagodą, która rośnie na torfowiskach torfowych w warunkach, w których większość innych upraw jagodowych nie może rosnąć. Oprócz żurawiny bagiennej znanej mieszkańcom północnej Rosji, która ma rekordową zimotrwalosc, istnieją również bardziej kapryśne odmiany ogrodowe z dwucentymetrowymi jagodami - amerykańska żurawina o dużych owocach, odpowiednia do uprawy w regionach o łagodnym klimacie.

Rodzaje i odmiany żurawiny: odporne na zimę bagna i termofilne duże owoce

W północnych regionach Rosji wiele hektarów terenów podmokłych zajmują rozległe dzikie krzewy żurawin bagiennych, które z łatwością wytrzymują ostre zimy z czterdziestostopniowym mrozem.

Żurawina bagienna rośnie obficie na torfowiskach północnej i środkowej Rosji

Uprawa kulturowych form tej cudownej jagody leczniczej rozpoczęła się dopiero w połowie ubiegłego wieku na stacji eksperymentalnej Kostroma, gdzie powstało kilka bardzo udanych odmian o wysokiej odporności na zimę, które były dwa lub trzy razy większe niż oryginalne gatunki naturalne. Niektóre z nich nie są gorsze od najlepszych amerykańskich odmian jagód, znacznie przewyższając je mrozoodpornością.

Największe odmiany owoców żurawiny bagiennej (galeria zdjęć)

Piękno północy dojrzewa pod koniec września, odmiana ta charakteryzuje się wysokim wskaźnikiem odporności na choroby i mrozoodporności

Prezent Kostroma charakteryzuje się wysoką produktywnością i dużymi jagodami

Żurawina Severyanka należy do odmian o średnim okresie dojrzewania, wytrzymuje mrozy do -33 stopni

Charakterystyka porównawcza odmian o dużych owocach żurawiny bagiennej (tabela)

TytułJagoda Rozmiar (g)Wydajność (kg / m2 M)Barwienie jagódOkres dojrzewania
Piękno północy1, 51.4JasnoczerwonyPóźno
Dar Kostroma1.91, 0 Ciemnoczerwony Średni
Northerner1, 10, 9

W Ameryce Północnej rośnie inny rodzaj żurawiny - żurawina o dużych owocach, która różni się od żurawiny błotnej europejskiej gęstszymi jagodami, obecnością pionowych pędów owocowych, dłuższym okresem wegetacji i mniejszą odpornością na zimę.

Żurawina amerykańska o dużych owocach różni się od żurawiny bagiennej gęstszymi jagodami.

Został wprowadzony do kultury znacznie wcześniej, już na początku stulecia. Istnieje wiele odmian z dużymi jagodami, najwcześniej i najtrudniej w zimie można je uprawiać w rosyjskich warunkach: z regionu moskiewskiego i na południu.

Odmiany amerykańskiej żurawiny o dużych owocach (galeria zdjęć)

Ben Lear należy do odmian wczesnego dojrzewania, odpowiednich do hodowli w całej Rosji

Cranberry Pilgrim - odmiana późno dojrzewająca, jagody o nierównym kolorze mogą być przechowywane przez długi czas

Duże perłowe żurawiny mają duże jagody; odmiana służy do uprawy na skalę przemysłową.

Odmiana Mac Farlin charakteryzuje się wysoką wydajnością, kolor jagód jest ciemny, prawie czarny

Żurawina Zbiór Stevensa pod koniec września - początek października, jagody można przechowywać nawet przez rok bez przetwarzania

Żurawina Hovez jest odporna na mróz i bezpośrednie działanie promieni słonecznych

Charakterystyka porównawcza odmian żurawiny amerykańskiej o dużych owocach (tabela)

TytułWielkość jagód (średnica, mm)Wydajność (kg / m2 M)Barwienie jagódOkres dojrzewania
Ben Lear18–221, 6–2, 0BordowyBardzo wcześnie (koniec sierpnia - początek września)
Pielgrzym20–242, 0–2, 5 Ciemnoczerwony Średni (koniec września - początek października)
Wielka Perła18–201, 5–2, 0
Mac Farlin, czasem mylnie pisz MacFarlane16–241, 4–2, 0
Stevens18–240, 8–2, 5
Howes (Howes)15–191, 0–1, 9CzerwonyKoniec (październik)

Wideo: żurawina ogrodowa o dużych owocach

Wybór rodzaju i odmiany żurawiny do uprawy w regionach

  • Północ i północny zachód Rosji, Uralu, Syberii: tutaj można uprawiać tylko domowe odmiany żurawin bagiennych, w dużych ilościach rosnących na wolności na licznych torfowiskach tego regionu. Żurawina amerykańska o dużej żurawinie nie ma tutaj wystarczającego letniego upału do dojrzewania jagód.
  • Centralny region Rosji (w tym region moskiewski), północ Białorusi: wszystkie odmiany żurawiny torfowej rosną wspaniale. W najbardziej sprzyjających latach możliwy jest zbiór najwcześniejszych odmian żurawiny wielkoowocowej.
  • Czarnoziemskie regiony Rosji, południowej Białorusi, Ukrainy: dobre warunki dla wszystkich odmian żurawiny bagiennej, a także dla wczesnych odmian żurawiny o dużych owocach. Postęp tej uprawy na południu jest ograniczony przez zbyt wysokie temperatury w lecie i suche powietrze.

Gdzie rośnie żurawina?

W naturze żurawina rośnie wyłącznie na torfowiskach, które są całkowicie unikalnym ekosystemem o bardzo specyficznych cechach:

W naturze żurawina rośnie tylko na torfowiskach wysokich.

  • Wysoki poziom wód gruntowych, który trafia bezpośrednio na powierzchnię ziemi.
  • Niezwykle wysoka kwasowość gleby (pH 3, 0 - 5, 5).
  • Gleba prawie w całości składa się z torfu - luźnego, przepuszczalnego podłoża organicznego utworzonego z martwego mchu torfowego.
  • Żywy torfowiec torfowiec pokrywający prawie całą powierzchnię takiego bagna jest silnym naturalnym środkiem antyseptycznym, który utrudnia rozwój procesów gnilnych.

Torf Mech torfowiec - unikalny naturalny środek antyseptyczny, podstawa ekosystemu torfowisk torfowych

W związku z tym najbardziej odpowiednie do uprawy żurawiny ogrodowej są torfowiska. Jest to jedyny rodzaj gleby, który nie wymaga specjalnego przygotowania do sadzenia żurawiny. Możesz natychmiast oznaczyć łóżka i rośliny.

Torfowisko z bliskimi wodami gruntowymi jest idealnym miejscem do uprawy żurawiny

Ciężkie gleby gliniaste są całkowicie nieodpowiednie. Na takich obszarach uprawa żurawiny jest możliwa tylko w sztucznych okopach wypełnionych torfem. Na nizinach z gliniastą glebą, gdy budowane są rowy, należy zapewnić niezbędne nachylenie i drenaż, aby woda nie gromadziła się po ulewnych deszczach lub topniejącym śniegu. W przeciwieństwie do przepuszczalnego „oddychającego” torfu, podmokła glina jest podobna do zaprawy cementowej, korzenie dławią się i giną.

Żurawina nie może rosnąć na ciężkiej glinie - korzenie duszą się

Lekkie gleby piaszczyste można uznać za odpowiednie tylko wtedy, gdy istnieje możliwość codziennego podlewania. Są dobrze przepuszczalne dla powietrza i korzeni, ale zbyt szybko wysychają. Na glebach piaszczystych wymagana jest duża ilość torfu końskiego, aby zwiększyć pojemność wilgoci i osiągnąć pożądaną kwasowość. Aby lepiej utrzymać wilgoć, zaleca się wykładanie rowów do sadzenia żurawiny folią z tworzywa sztucznego w kilku warstwach.

Piaszczyste gleby są łatwo przepuszczalne dla korzeni, ale w ogóle nie zatrzymują wody

Gdzie umieścić żurawinę w ogrodzie

Żurawina potrzebuje:

  • luźna, przepuszczalna, bardzo kwaśna gleba (pH 3, 0 - 5, 5);
  • brak chwastów, zwłaszcza wieloletnich kłączy;
  • dobre oświetlenie;
  • wody gruntowe znajdują się nie dalej niż pół metra od powierzchni ziemi (w skrajnych przypadkach można je zastąpić codziennym obfitym podlewaniem).

Żurawina potrzebuje bardzo kwaśnej gleby (pH 3, 0 - 5, 5)

Zgodność z żurawiną z innymi roślinami

Inne rośliny z rodziny wrzosów mają podobne wymagania co żurawina do kwasowości gleby: borówki, jagody, jagody, borówka, rozmaryn i rododendrony. Najbliższe potrzeby dotyczą żurawiny, jagód i koron wodnych, a w naturze często rosną w okolicy na kępach bagiennych, w miejscach dobrze oświetlonych przez słońce. Ledum rośnie na tych samych bagnach, a także jagodowych bylin zielnych z rodziny Rosaceae - maliny moroszki i księżniczki. Jagody lubią wilgoć, ale wolą zacienione obszary leśne. Lingonberry uwielbia suchsze miejsca i dobre oświetlenie, w naturze rośnie w raczej suchych lasach sosnowych na piaszczystych glebach, dlatego lepiej nie sadzić go w ogrodzie na tym samym łóżku z żurawiną ze względu na inny system nawadniania. Rododendrony wymagają dobrego drenażu; nie tolerują nadmiaru wilgoci. W naturalnych społecznościach wszystkie te rośliny są towarzyszami drzew iglastych (świerk, sosna, modrzew, jałowiec). Sadząc je w ogrodzie, zaleca się również dodanie odrobiny gleby z lasu iglastego z dzikim wrzosem, aby zapewnić, że gleba zawiera niezbędną mikoryzę - specjalne podziemne grzyby sprzyjające rozwojowi korzeni.

Rośliny towarzyszące żurawinie (galeria zdjęć)

Małe jagody borówki brusznicy o charakterystycznym kwaśnym smaku

Truskawki pokryte twardą skórką

Jagody są wykorzystywane do celów leczniczych.

Jagody są spożywane świeże, a także wykorzystywane do produkcji wina.

Moroszki stosuje się w diecie terapeutycznej

Moroszka - wieloletnie zioło w regionach północnych

Jagody księżniczki wyglądają jak maliny

Książę jest tonikiem, dobrze gasi pragnienie

Bagno Ledum stosowane w perfumerii

Daurian Rhododendron - zimozielony krzew

Nie sadzić żurawiny bezpośrednio pod koroną drzewa: po pierwsze potrzebuje dobrego oświetlenia, a po drugie potężne korzenie drzew bardzo wysuszają glebę.

Wybierając sąsiadów do żurawiny, należy pamiętać, że jej długie pełzające pędy w dobrych warunkach szybko rosną, pokrywając powierzchnię gleby solidnym zielonym dywanem.

W sprzyjających warunkach zarośla żurawinowe są bardzo trwałe i pozostają w jednym miejscu przez wiele dziesięcioleci.

Przygotowanie gleby i sadzenie żurawiny

Wysoka kwasowość gleby wymagana dla żurawiny (pH 3, 0 - 5, 5) jest zapewniona dzięki zastosowaniu dużych ilości kwaśnego torfu podczas sadzenia. Niski torf nie ma pożądanego działania zakwaszającego z powodu jego niewystarczającej kwasowości.

Torf różni się od nizinnego jaśniejszym kolorem i gruboziarnistą strukturą włókien

Różnice między torfem wysokim a niskim (tabela)

Rodzaj torfuKolorStrukturaKwasowość
KońBrązowy brązowySkłada się z dużych, grubych, dobrze rozróżnialnych włókien roślinnychBardzo wysokie (pH 3, 0 - 4, 5)
NizinaCzarnyPrawie jednorodny, złożony z małych cząstekNiska (pH 5, 0 - 5, 5)

Na wszystkich glebach, z wyjątkiem torfowisk naturalnych, żurawinę sadzi się w specjalnie przygotowanych okopach z glebą torfową. Procedura jest następująca:

  1. Wykop wykop o głębokości około pół metra, szerokości metra lub pół.

    Po pierwsze, w przypadku żurawiny należy wykopać rów o głębokości pół metra

  2. Boki wykopu są wzmocnione antyseptycznymi płytkami.
  3. Jeśli gleba jest piaszczysta, wykop wykop folią z tworzywa sztucznego w 2-3 warstwach. Na dole filmu w kilku miejscach przebij widłami, aby nie doszło do zastoju wody.
  4. Jeśli gleba jest gliniana, ułóż warstwę łamanej cegły w celu drenażu u dołu wykopu.
  5. Wypełnij rów kwaśnym torfem, możliwe jest dodanie gruboziarnistego piasku rzecznego w stosunku 3: 1. Wskazane jest również dodanie trochę zepsutej ściółki iglastej z lasu, aby uzyskać mikoryzę gleby.

    Rowy żurawinowe są wypełnione kwaśnym torfem

  6. Obficie podlewaj.
  7. Sadzić sadzonki żurawiny w odległości 20-30 centymetrów od siebie.
  8. Wskazane jest posypanie powierzchni torfowej gleby centymetrową warstwą piasku rzecznego, aby zapobiec rozwojowi chwastów.

    Po posadzeniu żurawiny zaleca się posypanie powierzchni rowu torfowego cienką warstwą piasku rzecznego

  9. Ponownie podlać.
  10. Jeśli jest gorąco i słonecznie, w pierwszym tygodniu zaleca się zacienienie sadzenia włókniną.

Niemożliwe jest stosowanie wapienia pokruszonego kamienia i innych podobnych materiałów do budowy rowów i odwadniania, które zmniejszają kwasowość gleby.

Ostatnie wpisy W kwietniu przetwarzam róże, aby żadne szkodniki nie dostały się na moje piękno

5 japońskich roślin dobrze zakorzenionych w centralnej Rosji

Jak chronić sadzonki przed moimi ciekawymi kotami

Najlepiej sadzić żurawinę na wiosnę, aby rośliny miały czas dobrze zakorzenić się w lecie. Pierwszy miesiąc po posadzeniu należy podlewać codziennie.

Pielęgnacja żurawinowa

Głównym problemem przy uprawie żurawiny jest utrzymanie niezbędnej kwasowości gleby (pH 3, 0 - 5, 5). Aby kontrolować kwasowość, potrzebny jest specjalny papier lakmusowy wskaźnikowy, który jest sprzedawany w centrach ogrodniczych i sklepach zoologicznych w dziale artykułów akwarystycznych. Aby dowiedzieć się o kwasowości, niewielką ilość gleby miesza się z wodą destylowaną, pasek papieru wskaźnikowego zanurza się w tej cieczy, a jej kolor porównuje się ze skalą kontrolną dostępną na opakowaniu.

Papier wskaźnikowy lakmusowy do określania kwasowości wody i gleby

Woda do nawadniania żurawiny również musi być kontrolowana. Po pierwsze, powinno być wystarczająco kwaśne, jak gleba. Do zakwaszenia wody można użyć dowolnego kwasu, od esencji octu po elektrolit akumulatora samochodowego.

Bezpieczeństwo: zawsze dodawaj niewielką ilość kwasu do pojemnika z dużą ilością wody i nic więcej. Stężone kwasy są niebezpieczne i powodują oparzenia w kontakcie ze skórą.

Po drugie, woda nie powinna być zbyt twarda. Najkorzystniejsza miękka woda z deszczy, topniejącego śniegu, z niektórych naturalnych jezior. Wiele studni i źródeł artezyjskich ma bardzo twardą wodę o wysokiej zawartości wapna, taka woda nie nadaje się do nawadniania żurawinowego.

Oznaki twardej wody:

  • źle parzona herbata staje się mętna i bez smaku;
  • mydło, szampon, proszek do prania nie pienią się dobrze;
  • zwykłe mydło natychmiast wysypuje się.

Żurawinę należy regularnie podlewać miękką, kwaśną wodą, zapobiegając wysychaniu gleby. Na obszarach o głębokim występowaniu wód gruntowych (dalej niż pół metra od powierzchni gleby) wymagane jest codzienne podlewanie w upale.

Sos żurawinowy

Surowo zabrania się wprowadzania obornika, kompostu, odchodów ptaków i innych nawozów bogatych w azot pod żurawiną. Z materii organicznej nadaje się tylko torf. Pierwszy rok lub dwa po posadzeniu w ogóle nie jest wymagany nawóz. Następnie stosuje się tylko nawozy mineralne w bardzo małych dawkach, tylko wiosną i w pierwszej połowie lata (do połowy lipca). Przybliżona stawka roczna za 1 metr kwadratowy (podzielona w równych częściach na 3 przyjęcia):

  • 5 g mocznika
  • 15 g superfosfatu
  • 10 g siarczanu potasu.

Nie są potrzebne żadne chemiczne zabiegi na szkodniki i choroby żurawiny.

Żurawina bagienna dobrze zimuje bez dodatkowego schronienia. Sadzonki dużych żurawin można lekko zaizolować iglastymi gałązkami świerkowymi.

Na plantacjach przemysłowych w regionach bez zimowych odwilży żurawina jest czasami zamrożona w lodzie na zimę. Kiedy występują stałe przymrozki poniżej -5 ° C, sadzonki są zalewane wodą warstwą 2-3 cm, po zamrożeniu powtarza się, aby rośliny były całkowicie na grubości lodu. Na wiosnę nadmiar wody jest odprowadzany do systemu drenażowego.

Podczas kwitnienia, począwszy od pierwszej połowy czerwca, żurawina może cierpieć z powodu mrozu. W celu ochrony plantacje kwitnące są w nocy pokryte agrowłóknem lub folią z tworzywa sztucznego. Po południu schronienie jest usuwane.

Żurawina potrzebuje ochrony przed mrozem podczas kwitnienia.

Rozmnażanie żurawiny ogrodowej

Żurawina rozmnaża się wegetatywnie (przez sadzonki) i nasiona.

Rozmnażanie żurawiny z zielonymi sadzonkami

To jest najłatwiejszy sposób. W czerwcu sadzonki o długości około 10 centymetrów należy wyciąć z młodych rosnących pędów i posadzić na łóżku torfowym, pozostawiając nie więcej niż 2-3 liście nad powierzchnią. Codziennie podlewaj, zapobiegając wysuszeniu gleby. Można pokryć folią, aby utrzymać wilgoć. Możesz sadzić natychmiast w stałym miejscu, 2-3 sadzonki w 1 otworze. Latem sadzonki z powodzeniem ukorzeniają się.

Najłatwiejszy sposób rozmnażania żurawiny poprzez ukorzenienie zielonych sadzonek

Rozmnażanie nasion żurawiny

W przypadku braku gotowych sadzonek lub sadzonek żurawinę można również wyhodować z nasion. Cechy rozmnażania rzadko są zachowywane podczas rozmnażania nasion, ale rośliny wyhodowane z nasion lepiej przystosowują się do lokalnych warunków klimatycznych.

Procedura jest następująca:

  1. Przygotuj płytki garnek wypełniony mokrą mieszanką torfu końskiego z niewielkim dodatkiem piasku rzecznego.
  2. Rozłóż nasiona żurawiny na ziemi.
  3. Posyp cienką warstwą (1 milimetr) piasku rzecznego.
  4. Ostrożnie podlewaj.
  5. Przykryj garnek folią.
  6. Przechowywać w lodówce w celu stratyfikacji w temperaturze + 3–5 ° С.
  7. Stań tam przez 2-3 miesiące, codziennie wietrząc i, jeśli to konieczne, podlewaj, aby gleba była zawsze lekko wilgotna.
  8. Po zakończeniu stratyfikacji przenieś doniczkę do pomieszczenia o temperaturze + 15–20 ° C, kontynuując regularne podlewanie.
  9. Pędy pojawią się w ciągu najbliższych 2–4 tygodni.
  10. Po pojawieniu się kilku prawdziwych liści sadzonki sadzi się w osobnych doniczkach z mieszanką torfu.
  11. W drugiej połowie czerwca sadzić rośliny w otwartym terenie na torfowisku.

Recenzje

łatwa w uprawie odmiana, najważniejsze, aby pamiętać: uwielbia bardzo kwaśną glebę torfową, jej żurawinowe korzenie są powierzchowne, nie sięgają głębiej niż 10-15 cm, więc można tworzyć kwaśne grzbiety

Natali

Dzisiaj mam 40 cm łóżko z żurawiną. Zasadniczo roślina jest mało wymagająca, jedynym warunkiem jest kwaśna gleba i roślina na łóżku bez chwastów, ponieważ wyciąganie ich z żurawiny jest problematyczne - z reguły są one wyciągane razem z żurawiną. Ponieważ żurawina rzuca gałęzie, które następnie zakorzeniają się w kontakcie z ziemią, tworząc ciągły dywan.

Ryżulja

Uprawiałem żurawinę kilka lat temu, dobrze rosłem (lubi kwaśną glebę, podlewanie i półcień), ale nie widziałem żadnych kwiatów i jagód. Klasa „Pielgrzym”, przepisana w Interflora. Rozstała się bez wahania.

Irina Kiseleva

Żurawinę można łatwo uprawiać na nizinnych terenach podmokłych z kwaśną glebą torfową i zamkniętymi wodami gruntowymi, i to w tych warunkach rośnie na wolności. Te niedogodności nieodpowiednie dla innych upraw można łatwo przekształcić w towarowe plantacje żurawiny. Jeśli początkowa charakterystyka witryny nie spełnia jej wymagań, uprawa żurawiny wymaga drogich i czasochłonnych wydarzeń specjalnych i może być interesująca tylko dla amatorskiego ogrodnictwa, na przykład egzotycznej ciekawości.

Zalecane

Zawiera sadzonki porzeczek o różnych porach roku, które sadzonki lepiej wybrać
2020
Jak zrobić zjeżdżalnię alpejską własnymi rękami na przykładzie czeskiej zakładki do wałków do ciasta
2020
Rosnące Gruszki Wiktorii
2020