Choroby i szkodniki koperkowe: środki kontroli i zapobiegania

Większość ogrodników uważa koperek za roślinę bezproblemową. Wystarczy zasiać nasiona w glebie tylko raz. Co więcej, kultura rozmnaża się samozasiewając, pozbywa się naturalnych osadów, nie wymaga dodatkowego odżywiania i innej pielęgnacji. Ale roślina ta, jak pokazuje praktyka, może cierpieć na choroby lub być atakowana przez szkodniki. Dlatego lepiej wcześniej wiedzieć, jakie problemy są możliwe przy uprawie kopru, jak sobie z nimi radzić i zapobiegać atakom szkodników lub rozwojowi chorób grzybiczych.

Leczenie i zapobieganie chorobom koperkowym

Zapobieganie chorobom zajmuje ogrodnikowi znacznie mniej czasu i wysiłku niż walka z nimi. Dlatego wskazane jest skoncentrowanie się właśnie na tych prostych środkach.

Przede wszystkim musisz poprawnie wybrać miejsce lądowania. Wiele grzybów chorobotwórczych woli wysoką wilgotność, nieświeże powietrze, chłodne. Dlatego koperek wysiewa się w otwartych słonecznych obszarach. Roślina nie boi się wiatrów i przeciągów.

Płodozmian jest bardzo ważny. W tym samym miejscu koper pożądany jest do uprawy maksymalnie 2-3 lata. Następnie łóżko należy przenieść w nowe miejsce. Dobrymi poprzednikami kultury są rośliny z rodziny Dynia, Rośliny strączkowe, Solanaceae. Nie sadzić kopru po marchwi, burakach (zwykłych i liściach), truskawkach ogrodowych i innych parasolach. Zasadniczo łóżka z tymi uprawami są rozmieszczone jak najdalej od siebie.

Pomidory są złymi poprzednikami koperku, uprawy te mają wspólną chorobę - wertykozę

Wymagane jest również zaprawianie nasion przed sadzeniem. Najłatwiej jest namoczyć je przez 15–20 minut w gorącej (45–50 ° C) wodzie, a następnie zanurzyć w zimnej wodzie na pół godziny. Możesz również użyć jasnoróżowego roztworu nadmanganianu potasu do dezynfekcji, ale czas przetwarzania w tym przypadku wydłuża się do 5-6 godzin. Podobny efekt dają biofungicydy. W roztworze przygotowanym zgodnie z instrukcją nasiona trawi się przez 10-15 minut, a następnie przemywa zimną bieżącą wodą i suszy do stanu płynności.

Roztwór nadmanganianu potasu - jeden z najczęstszych środków dezynfekujących

Na działanie rośliny pozytywnie wpływa leczenie biostymulantami. Dotyczy to środków ludowych (sok z aloesu, kwas bursztynowy, miód rozcieńczony wodą) oraz do przechowywania preparatów (Epin, Kornevin, Cyrkon, humat potasu).

Nasiona wysiewa się w ogrodzie tak równomiernie, jak to możliwe, unikając zagęszczania nasadzeń. Stłoczenie uniemożliwia normalny wzrost roślin i czyni je bardziej wrażliwymi. Choroby i szkodniki w tym przypadku rozprzestrzeniają się znacznie szybciej.

Koper na łóżku wysiewa się tak równomiernie, jak to możliwe, unikając pogrubienia nasadzeń

Łóżko jest koniecznie regularnie odchwaszczane i poluzowane. A jesienią - kopią i usuwają resztki roślin. Należy go spalić tak szybko, jak to możliwe, i nie przechowywać go w odległym rogu strony. Jajka i larwy wielu szkodników, zarodniki grzybów chorobotwórczych z powodzeniem zimują na korzeniach roślin, w suszonych warzywach.

Podczas aktywnego sezonu wegetacyjnego przydatne jest nawożenie nawozami potasowymi i fosforowymi. W odpowiedniej dawce te makroelementy wzmacniają odporność roślin. Bor ma podobny efekt. Ale gorliwy z azotem, wręcz przeciwnie, nie jest tego wart.

Typowa choroba koperkowa

Koper z natury ma dobrą odporność. Ta przewaga została również przekazana odmianom i mieszańcom wyhodowanym przez hodowlę. Istnieją jednak czynniki, które przyczyniają się do rozwoju chorób, na przykład chłodna deszczowa pogoda lub zagęszczone nasadzenia. W sprzyjających warunkach kultura ta może również cierpieć na grzyby chorobotwórcze. Koper wciąż nie ma absolutnej ochrony przed chorobami.

Mączniak prawdziwy

Jedna z najczęstszych chorób dotykających ogromną większość upraw ogrodowych. Koper może również cierpieć z powodu tego grzyba. Jego rozwój jest wspierany przez wysoką wilgotność (70% i więcej) oraz dość niską temperaturę na lato (17–20ºС). Zarodniki patogennego grzyba są przenoszone przez mszyce, mrówki, wiele latających owadów.

Pierwszą oznaką infekcji pleśnią są liście, jakby sproszkowane małym białawym lub szarawym proszkiem. Stopniowo tablica ta „gęstnieje”, jej kolor zmienia się na ciemnobrązowy. Dotknięta tkanka wysycha i umiera. Zasadniczo taki koperek można jeść, ale jego smak znacznie się pogarsza, a jego charakterystyczny aromat praktycznie traci.

Mączniak prawdziwy jest jedną z najczęstszych chorób upraw ogrodniczych, może również cierpieć na nią koperek

Aby zapobiec sadzeniu, koperek traktuje się jasnoróżowym roztworem nadmanganianu potasu, rozcieńczonym w wodzie koloidalną siarką (3-5 g / l). Przydatne jest okresowe dodawanie nadmanganianu potasu do wody w celu nawadniania. Wskazane jest przeprowadzanie takich zabiegów co najmniej raz na 1, 5–2 tygodnie.

Leczenie sadzenia koloidalnym roztworem siarki - skuteczne zapobieganie mączniakowi

Po znalezieniu charakterystycznych objawów wskazujących na wczesny etap choroby, koperek i podłoże w ogrodzie spryskuje się infuzją cebuli lub czosnku, roztworem musztardy. Jeśli do tej pory grzyby dotknęły tylko pojedyncze liście, można je po prostu usunąć, a całą roślinę potraktować pianką zielonego potażu, smoły lub mydła do prania. Ponieważ grzyb nie toleruje kwaśnego środowiska, dobry efekt daje oprysk rozcieńczoną wodą w stosunku 1:10 kefiru lub serwatki mlecznej z dodatkiem jodu (kropla na litr roztworu).

Czosnek wytwarza lotne, niszczące patogenne grzyby

W ciężkich przypadkach stosuje się preparaty zawierające miedź, fungicydy. Chociaż w przypadku każdej zieleni jest to bardzo niepożądane, ponieważ najczęściej jest spożywane bez obróbki cieplnej, a czasem nawet niemyte. Jeśli istnieje wybór, należy preferować preparaty pochodzenia biologicznego, które nie szkodzą zdrowiu ludzkiemu ani środowisku. To na przykład Strobi, Gamair, Mikosan, Alirin-B. Zwykle wystarcza 2-3 procedury w odstępie 5-6 dni. Chociaż są ogrodnicy, którzy preferują „niezawodne i sprawdzone” produkty, takie jak płyn Bordeaux i siarczan miedzi. Inną opcją są antybiotyki. 1–2 g proszku penicyliny, streptomycyny i terramycyny należy rozpuścić w litrze wody.

Wideo: metody zwalczania mączniaka prawdziwego

Peronosporoza

Mączniak prawdziwy rozpoznaje się po rozmytych plamach w kolorze limonki z przodu płytki liściowej. Wydają się być „tłuste”, szybko zmieniają kolor na ciemnozielony, a następnie brązowy. Zła strona arkusza jest ciągnięta przez ciągłą warstwę fioletu. Stopniowo te miejsca rosną, łączą się w jedno. Pod wpływem liści grzyba więdną, marszczą się i wysychają, rozkładają się na osobne fragmenty. Zieleń na krzakach koperkowych dotkniętych mączniakiem rzekomym staje się blada, prawie bez smaku. Choroba może całkowicie zniszczyć roślinę w bardzo krótkim czasie, dosłownie w ciągu dwóch do trzech dni. Zarodniki patogennego grzyba są przenoszone przez mszyce, mączliki. Sprzyjającymi warunkami do rozwoju mączniaka rzekomego są gwałtowne zmiany temperatur w ciągu dnia i nocy, częste opady (a także podlewanie zimną wodą).

Peronosporoza bardzo szybko niszczy roślinę, często ogrodnik nawet nie ma czasu na działanie

Aby chronić nasadzenia przed peronosporozą, koper i gleba na łóżku są posypane sproszkowaną kredą lub przesianym popiołem drzewnym. Przydatne jest włączenie tych substancji do gleby podczas procesu rozluźnienia. Wiosną, krótko przed pojawieniem się sadzonek lub przed posadzeniem ich w ogrodzie, zaleca się zrzucić wybrany obszar roztworem Integral, Alirina-B i Haupsin. Raz w miesiącu w okresie aktywnej wegetacji można stosować kwas borowy rozcieńczony wodą (1 g / l).

Popiół drzewny stanowi skuteczną ochronę przed wieloma chorobotwórczymi grzybami

Środki ludowe w walce z chorobą nie są bardzo skuteczne, nawet we wczesnych stadiach jej rozwoju. W najlepszym przypadku mogą jedynie nieznacznie spowolnić proces. Aby to zrobić, użyj naparów z zielonych roślin produkujących fitoncydy - cebuli, czosnku, piołunu, krwawnika.

Jeśli choroba nie zostanie zauważona na czas i zaszła daleko w rozwoju, stosuje się leki Fitosporin-M, Planriz, Bayleton, Baikal-EM. Zazwyczaj wystarczają dwa zabiegi w odstępie 12-15 dni. Ale leki pochodzenia biologicznego czasami nie dają pożądanego efektu. W takim przypadku musisz skorzystać z „ciężkiej artylerii” - na przykład Acrobat-MC, Oksikhom, Ridomil-Gold. Leki te stanowią zagrożenie dla zdrowia ludzi i zwierząt, dlatego przed rozpyleniem należy zadbać o osobiste wyposażenie ochronne (przynajmniej nosić respirator i rękawice). Z przetworzonych łóżek nie ma kopru przez co najmniej miesiąc.

Fitosporin-M - jeden z najpopularniejszych fungicydów pochodzenia biologicznego wśród ogrodników

Istnieje inny radykalny sposób walki z chorobą. Wszystkie rośliny z witryny, które mogły zostać zainfekowane, są wyciągane i palone. Wykop ziemię lub dobrze ją poluzuj, a następnie rozlej ją wrzącą wodą, ciemnym roztworem nadmanganianu malinowo-potasowego lub 5% siarczanem miedzi.

Phomosis (sucha zgnilizna)

Choroba ta jest bardziej charakterystyczna dla marchwi, ale wpływa również na koperek, ponieważ rośliny te należą do tej samej rodziny. Jego rozwój jest wspierany przez ciepło i wysoką wilgotność. Innym czynnikiem przyczyniającym się do infekcji jest niedobór boru w glebie.

Przy niedoborze gleby borowej ryzyko rozwoju fomozy jest znacznie wyższe

Na liściach pojawiają się małe brązowawe lub szarawo-beżowe plamy z ciemnobrązową obwódką. Zła strona zyskuje nienaturalny niebieskawo-fioletowy odcień. Najniższe liście mogą całkowicie przybrać różowy kolor. Dotknięte obszary tkanki są stopniowo niszczone i obumierają, krzak kopru praktycznie zatrzymuje się, liście bledną. Jeśli wyciągniesz go z ziemi, zobaczysz wciśnięte brązowe „wrzody” na korzeniach. Tkaniny pod spodem zamieniają się w pył.

Phomosis często wpływa na rośliny okopowe i jagody, ale koper może również cierpieć z powodu tej choroby.

Aby zapobiec rozwojowi fomozy, miejsce przed siewem kopru jest zrzucane z 0, 5% roztworem Tiramu, Fundazolu lub Rovral. Aby wzmocnić odporność roślin, nawozy zawierające potas i fosfor są stosowane do gleby. Ale azot, wręcz przeciwnie, osłabia je, więc nie powinieneś być z nim gorliwy. To samo dotyczy świeżego obornika. Ponadto w sezonie wegetacyjnym zaleca się wykonanie 2-3 dolistnego opatrunku górnego roztworem kwasu borowego. A w glebie na łóżku co 4–5 lat można zrobić boraks.

Nawozy fosforowe i potasowe w odpowiedniej dawce korzystnie wpływają na odporność roślin

Phomosis praktycznie nie podlega leczeniu. Dotyczy to również środków ludowej i chemikaliów. Łatwiej będzie usunąć zainfekowane okazy z łóżek i zdezynfekować glebę w tym miejscu.

Cercosporiasis

Niebezpieczna choroba grzybicza, która atakuje całą roślinę i gwałtownie hamuje jej rozwój. Patogenny grzyb zakłóca normalny przebieg procesu fotosyntezy, na którym krzak koperkowy powinien teraz całą energię spędzać ze szkodą dla powstawania nowych liści. Rozwój cercosporiosis przyczynia się do chłodzenia (temperatura nie wyższa niż 20 ° C) i wysokiej wilgotności.

Na liściach pojawia się wiele małych (o średnicy 2–4 mm) plam o brązowawym kolorze z ceglastą obwódką. Są aksamitne w dotyku. Szybko zwiększają średnicę, rozprzestrzeniając się na całą blachę. Dotknięte liście gniją i umierają.

Obecnie nie istnieją specjalne środki do leczenia cercosporosis, dlatego należy zwrócić szczególną uwagę na zapobieganie

Aby zapobiec i przy pierwszych oznakach rozwoju choroby, koperek spryskuje się 1% płynem Bordeaux lub roztworem Abacus, Rex-Duo, Dual-Gold. Jeśli pogoda sprzyja grzybowi, zabieg można powtórzyć po 2, 5–3 tygodniach. W upale i przy przedłużającej się suszy nie jest to konieczne. Przydatne jest również zwiększenie odporności kopru poprzez zastosowanie nawozów fosforowych i potasowych w dawkach nieprzekraczających zalecanej normy.

Liczydło jest jednym z leków stosowanych w zapobieganiu cercosporiosis

Oprócz roślin „uprawianych” cercosporiosis może wpływać na komosę ryżową, oset ostu i mniszek lekarski. Dlatego należy zwrócić szczególną uwagę na zwalczanie chwastów.

Ostropest plamisty jest jednym z wielu chwastów, które czynnik wywołujący cerkosporozę wykorzystuje jako „bazę”

Fusarium

Fuzarioza jest bardzo niebezpieczną chorobą, która dotyka znaczną większość upraw ogrodowych. Grzyb pasożytujący w tkankach rośliny nasyca je trującymi wydzielinami. W związku z tym owoce, jagody, warzywa korzeniowe, warzywa, warzywa stają się nieodpowiednie do jedzenia. Najczęściej choroba rozwija się w lekko zakwaszonej glebie. Ale na ciężkim, glinianym podłożu - prawie nigdy. Lubi grzyby i ciepło, wysoką wilgotność. Dlatego koperek uprawiany w szklarni znajduje się w strefie szczególnego ryzyka. Zarodniki niosą wiele owadów żywiących się sokiem roślinnym - mszycami, przędziorkami, mączlikami.

W powietrznej części rośliny objawy charakterystyczne dla fusarium pojawiają się, gdy choroba zaszła już wystarczająco daleko

Innym czynnikiem ryzyka jest nadmiar chloru w glebie. Dlatego lepiej odmawiać nawozów z zawartością tego mikroelementu. Na przykład niepożądane jest podawanie koperku chlorkiem potasu. Ale wapń nie lubi patogennego grzyba. Wskazane jest dodanie mąki dolomitowej do gleby podczas przygotowywania łóżka, zmiażdżonej do postaci kredy lub skorupy jaj w proszku.

Mąka dolomitowa - naturalny odtleniacz gleby, podlegający dozowaniu bez żadnych skutków ubocznych

Liście krzaków kopru dotknięte fusarium tracą ton, żółkną i blakną. Pojawiają się na nich „wodniste” łatki. Proces w przeważającej większości przypadków przebiega od dołu do góry. Na odcinkach łodyg wyraźnie widoczne są ciemne, prawie czarne plamki w kształcie pierścienia - zatkane naczynia. Bliżej korzeni może pojawić się warstwa różowo-białej pleśni.

Choroba jest również niebezpieczna, ponieważ nie objawia się przez około miesiąc - jest to okres inkubacji. A potem proces więdnięcia przebiega niemal błyskawicznie, wystarczy 4-7 dni, aby roślina umarła.

Skutecznym środkiem zapobiegawczym jest cotygodniowe podlewanie gleby jasnoróżowym roztworem nadmanganianu potasu. Możesz również użyć naparu z łusek cebuli lub popiołu drzewnego (około 0, 5 litra surowców na 3 litry wrzącej wody).

Napar z łuski cebuli - skuteczne zapobieganie fusarium

Środki ludowe w walce z fuzariozą są nieskuteczne. Lepiej nie marnować czasu i natychmiast użyć fungicydów - fitolawin, Agat-25K, Vectru, Vitaros. Są to leki pochodzenia biologicznego. W przypadku braku pożądanego rezultatu leczenie powtarza się, ale już stosuje się bardziej „poważne” środki - Oksikhom, Bravo, Raek, Diskor. Wskazane jest spryskiwanie tylko tych roślin, które wydają się niezainfekowane. Tych, u których wystąpiły charakterystyczne objawy, nie można uratować. Są wyciągane z ogrodu i palone tak szybko, jak to możliwe. Surowo zabrania się wysyłania ich na stos kompostowy, jeśli nie chcesz później zarażać całego ogrodu.

Verticillosis

Krzewy jagodowe i rośliny okopowe często cierpią z powodu więdnięcia wertykalnego, ale koper jest również zagrożony. Cechą tej choroby jest długi (2-3 lata) okres inkubacji, podczas którego jej patogen nie objawia się w żaden sposób, rozwijając się w glebie. Przyczynia się do pojawienia się wysokiej temperatury wertycylozy (25ºC i więcej), szczególnie w połączeniu z niską wilgotnością.

Ostatnie wpisy W kwietniu przetwarzam róże, aby żadne szkodniki nie dostały się na moje piękno

5 japońskich roślin dobrze zakorzenionych w centralnej Rosji

Jak chronić sadzonki przed moimi ciekawymi kotami

Grzyb zatyka naczynia, które dostarczają wilgoć z korzeni nadziemnych części rośliny, jednocześnie uwalniając toksyczne substancje, które zatruwają tkanki. Proces rozpoczyna się od korzeni, dlatego w zainfekowanych roślinach system korzeniowy jest nierozwinięty, jakby „luźny”.

Dolne liście stopniowo wysychają. Sytuacja nie zmienia się na lepsze, nawet jeśli często podlewasz rośliny. Wtedy krzaki kopru praktycznie przestają się rozwijać, stają się mniejsze. Liście nabierają nienaturalnego czerwonawego odcienia. Może pojawić się cienka warstwa „brudnej” szarobiałej powłoki, która przypomina pajęczynę, ale nie jest to obowiązkowy znak. Z powodu tego objawu wertycyloza jest często mylona z przędziorkami i zaczyna stosować akarycydy, marnując czas.

Koper dotknięty wertykozą wydaje się blaknąć i wysychać bez powodu.

Najczęściej ze wszystkich roślin uprawianych na działkach domowych truskawki ogrodowe i buraki cierpią na wertykozę. Dlatego nie zaleca się sadzenia koperku w tych samych łóżkach lub przez co najmniej pięć lat po tych roślinach.

Truskawki ogrodowe - kultura, która, gdy jest uprawiana w ogrodach przydomowych, najczęściej cierpi na wertykozę

Obecnie nie istnieją środki do leczenia wertykozy. Dlatego środki zapobiegawcze są szczególnie ważne. Glebę na łóżku dezynfekuje się każdej jesieni, podczas aktywnego sezonu wegetacyjnego, co najmniej 2-3 tygodnie podlewa się roztworem środków biobójczych (Phytocide-R, Phytodoctor, Fitosporin-M). Podczas sadzenia przydatne jest wprowadzenie do gleby granulek Gliocladin, Trichodermin, Entobacterin.

Środki do leczenia wertykozy nie istnieją, Glyocladin, podobnie jak inne leki, stosuje się tylko w celu zapobiegania

Aby zwiększyć odporność kopru na tę chorobę, zaleca się dokarmianie dolistne. Wydaj je, gdy krzewy osiągną wysokość 8-10 cm. W litrze wody rozcieńcza się 1-2 g nadmanganianu potasu, kwasu borowego, siarczanu miedzi i siarczanu cynku. Procedurę powtarza się jeszcze trzy razy, w odstępie 10, 20 i 30 dni między nimi. Ten roztwór odżywczy zawiera prawie wszystkie pierwiastki śladowe niezbędne dla rośliny. Wpływa pozytywnie na jego odporność i zwiększa odporność na wszelkie choroby grzybowe.

Czarna noga

Choroba jest niebezpieczna głównie dla młodych sadzonek. Może zniszczyć większość, a nawet całą przyszłą uprawę kopru, już na etapie pojawienia się sadzonek. W zdecydowanej większości przypadków sam ogrodnik ponosi winę za jego rozwój, zbyt częste i / lub obfite podlewanie łóżek.

Podstawa łodygi staje się cieńsza, czernieje i wysycha. Roślina leży na ziemi pod własnym ciężarem. Potem szybko schnie i umiera.

„Czarna Noga” - choroba, która atakuje sadzonki i sadzonki w otwartym terenie

Jak tylko pojawią się sadzonki, łóżko jest posypane cienką warstwą drobnego piasku. W celu zapobiegania sadzonki kopru są sproszkowane przesianym popiołem drzewnym lub pokruszoną kredą. Przydatne jest również sadzenie ich w glebie w trakcie rozluźnienia. Możesz również poradzić sobie z sadzeniem za pomocą roztworu zwykłego lub sody kalcynowanej (5–7 g na litr wody). Wskazane jest napromieniowanie nasion przed sadzeniem lampą kwarcową przez trzy do pięciu minut.

Rozcieńczona woda do pieczenia lub soda kalcynowana pomaga wcześnie poradzić sobie z „czarną nogą”

Po odkryciu pierwszych charakterystycznych objawów podlewanie kopru jest znacznie zmniejszone, zmniejszając go do niezbędnego minimum. Za każdym razem do wody dodaje się kilka kryształów nadmanganianu potasu, zmieniając kolor na różowawy. Za każdym razem po podlaniu podłoże jest poluzowane, rozbijając twardą skorupę na powierzchni gleby, aby wilgoć w niej nie zastała.

Poluzowanie gleby na złożu koperkiem przyczynia się do jego lepszego napowietrzenia

Aby zwalczyć chorobę, glebę na łóżku i same rośliny spryskuje się roztworem Bactofit, Planriz, Fitosporin-M. Granulki Trichodermin lub Gliocladin są wprowadzane do gleby. Istnieją również dość skuteczne środki ludowe - napar ze skórki cebuli, popiołu drzewnego, 3% alkoholu etylowego.

Wideo: jak chronić rośliny przed „czarną nogą”

Pestycydy i zwalczanie szkodników

Ziele koperku związane jest z dość ostrym charakterystycznym zapachem ze względu na wysoką zawartość olejków eterycznych. Это отпугивает от растения многих вредителей, но, к сожалению, не всех.

Укропная моль

Также известна как «зонтичная», «морковная» или «анисовая». Это довольно мелкая бабочка с крыльями тускло-коричневого цвета. Только ближе к переднему краю на них проявляется красноватый оттенок. Взрослые особи откладывают яйца в почву и на сами растения. Появляющиеся из них гусеницы и причиняют укропу основной вред. Они тоже окрашены в красновато-бурый оттенок с пятнами зелёного между сегментами.

Основной вред грядкам с укропом причиняют личинки укропной моли, но это не значит, что со взрослыми особями не нужно бороться

Они объедают бутоны и цветки, недозрелые семена. Укропный «зонтик» оплетается чем-то, напоминающим паутину, и стягивается. Если появление вредителя замечено вовремя, те, что уже пострадали от гусениц, проще оборвать и уничтожить, чем возиться с лечением.

Личинка укропной моли стягивает зонтик материалом, напоминающим паутину

Для того чтобы защитить грядку с укропом от взрослых особей, неподалёку можно высадить цветы и иные растения с резким сильным ароматом — бархатцы, настурции, календулу, шалфей, розмарин, полынь. Мелко нарубленную зелень используют как сырье для приготовления настоев, которыми грядку желательно опрыскивать хотя бы раз в 10–12 дней, а в идеале — после каждого дождя. Неплохой эффект дают и самодельные ловушки — смазанные долго сохнущим клеем, вазелином, мёдом куски плотного картона, фанеры, стекла. Аналогично действует и обычная липкая лента для ловли мух. Отпугивают бабочек от грядки препараты Лепидоцид, Энтобактерин, Битоксибациллин. Раствором нужно опрыскивать и почву, и сами растения.

Резкий запах полыни и некоторых других растений отпугивает укропную моль от посадок

Вредитель поражает не только культурные, но и дикорастущие зонтичные растения. Поэтому нельзя забывать о регулярной прополке огорода. Это очень действенная профилактическая мера.

Обнаружив на укропе гусениц, кустики обрабатывают настоем древесной золы, в который добавляют мыльную стружку (5–7 г/л). Вредителей просто смывают с растения. Как правило, достаточно одной-двух процедур с интервалом 3–5 дней. Если ожидаемого эффекта нет, применяют любые инсектициды общего действия — Инта-Вир, Танрек, Моспилан.

Морковная листоблошка

Мелкие (длиной до 2 мм) насекомые нежно-зелёного цвета с большими прозрачными крыльями осенью откладывают яйца на корнях укропа. В мае следующего года из них вылупляются личинки, питающиеся соками растения. Они тоже окрашены в бледно-салатный цвет, по краям тела идут наросты, чем-то похожие на бахрому. Чаще всего они селятся на молодых листьях, которые достаточно быстро скручиваются, «курчавятся», напоминая кудрявые сорта петрушки, затем деформируются и засыхают.

Морковных листоблошек очень легко заметить — они подпрыгивают в воздух при самом лёгком прикосновении к кусту укропа

Взрослые листоблошки зимуют на сосновой хвое или в корнях дикой моркови. Поэтому посадки укропа нужно разместить как можно дальше от хвойных деревьев. Если это невозможно, грядку на период максимальной активности вредителя желательно затянуть любым пропускающим воздух укрывным материалом (спанбонд, лутрасил, агрил). И нельзя забывать о прополке огорода.

Сосна служит для морковной листоблошки укрытием на зиму

Чтобы отпугнуть морковную листоблошку от грядок с укропом, посадки опрыскивают настоями корок апельсина, лимона, любого другого цитруса, разведённым водой горчичным порошком. Почву припудривают смесью просеянной древесной золы с молотым чёрным или красным перцем и крошкой сухих табачных листьев. Всех ингредиентов нужно взять примерно поровну. Ещё вредитель очень не любит лук. Поэтому им можно окружить грядку с укропом по периметру или чередовать ряды при высадке. Аналогичный эффект даёт листовая горчица.

Настой апельсиновых корок отгоняет морковную листоблошку от грядок с укропом

Применение химикатов нежелательно, но в случае массового нашествия вредителей — это единственный выход. Хотя случается такое чрезвычайно редко. Наиболее эффективны в борьбе с морковной листоблошкой препараты Цимбуш, Актеллик, Сумицидин.

Морковная муха

Мелкое (длиной до 4, 5–5 мм) насекомое с прозрачными крыльями, окрашенное в желтовато-коричневый цвет. Личинки тоже некрупные, бледно-жёлтые. Период наибольшей активности взрослых особей начинается во второй декаде мая и длится примерно месяц. Можно ориентироваться на цветение рябин и яблонь.

Период максимальной активности морковной мухи приходится на конец весны

Морковная муха предпочитает тень и высокую влажность. Чаще всего от неё страдают посадки, расположенные в непроветриваемых уголках (у забора, живой изгороди) и рядом с водой. На открытой местности она поражает укроп крайне редко.

Вылупившиеся из отложенных на листьях яиц личинки уходят под землю и внедряются в корни. В местах их проникновения внутрь ткани окрашиваются в ржаво-коричневый цвет. Растения резко замедляются в развитии, стебли деформируются. Листья приобретают неестественный фиолетовый отлив, затем желтеют и сохнут.

Личинки морковной мухи внедряются в корни растения, выедая их изнутри

Для профилактики вперемешку с укропом можно высаживать лук или чеснок. Резкий запах перебьёт аромат зелени, на который и ориентируются взрослые особи морковной мухи. Также посадки в течение сезона активной вегетации можно обрабатывать настоями ботвы томатов, картофеля, полыни, а сами растения — припудривать табачной пылью, молотым перцем, горчичным порошком. В период максимальной активности вредителя укроп и почву на грядке обрабатывают раствором препарата Престиж-КС, Циперметрин.

Срезанные с кустов томатов «пасынки» можно использовать для приготовления настоя, отпугивающего морковную муху

Istnieje inny skuteczny sposób radzenia sobie z muszkami marchwi. Pomimo obecności skrzydeł nie może wznieść się powyżej 0, 5 m nad ziemią. Dlatego łóżko z koperkiem można po prostu otoczyć na obwodzie drobną siatką o odpowiedniej wysokości. A nagietki i nagietek, posadzone w pobliżu koperku, przyciągają naturalnych wrogów szkodnika - ichneumonidy.

Wideo: jak pozbyć się muchy z marchwi

Tarcza w paski

Szkodnik ten znany jest również pod innymi nazwami - rufous bug shield, grafizoma w paski, bug włoski. Nazwisko nie wskazuje na jego ojczyznę, ale na dalekie podobieństwo kolorów do munduru strażników wojskowych Watykanu. Nie można go pomylić z żadnym innym owadem. Charakteryzuje się bardzo jasnym kolorem skorupy naprzemiennie czarnych i pomarańczowo-czerwonych pasków. Oprócz kopru owad wpływa również na pietruszkę i marchewkę. Błąd jest termofilny, dlatego praktycznie nie występuje w północnych regionach Rosji.

Na roślinie szkodniki są wyraźnie widoczne. Trzymają parasole w całych grupach, trąba wysysa sok z miękkich, nie mając czasu na dojrzewanie nasion. W rezultacie albo wcale nie dojrzewają, albo okazują się niskiej jakości, zdeformowane. W związku z tym kiełkowanie jest również zmniejszone.

Trudno nie zauważyć błędu tarczy w paski na parasolce koperkowej

Tarcza nie różni się zdolnościami kamuflażu, a także szybkością ruchu. Jasne zabarwienie ostrzega, że ​​jest trujące, ale to ostrzeżenie dotyczy ptaków, a nie ludzi. Dlatego szkodniki można po prostu zbierać ręcznie, strząsając parasole w pojemniku z wodą. Skuteczne jest również spryskiwanie dotkniętych roślin dichlorvos lub pcheł w aerozolu przeznaczonym dla zwierząt domowych. Z reguły nie ma potrzeby ciągłego przetwarzania wyładunków. Wyjątkiem są przypadki masowej inwazji szkodników. Aby go zwalczyć, stosuje się leki Novaktion, Atom, Aktara, Zolon.

Z reguły nie są wymagane żadne specjalne środki do zwalczania robaka z pasiastą tarczą, na przykład zwykły pchły

Mszyce

Jeden z najbardziej „wszystkożernych” szkodników, atakujących ogromną większość upraw ogrodowych. Mszyce osadzają się na roślinach w całych koloniach, preferując młode liście i końcówki pędów. Owad zjada sok rośliny, dotknięte części są zdeformowane, suche i umierają. Małe przezroczyste punkty są wyraźnie widoczne w blasku na nich - miejsca, w których szkodniki wysysają sok. W tym samym czasie na powierzchni pojawia się warstwa lepkiej płytki, która zanieczyszcza blachę, zaburzając normalny przebieg procesu fotosyntezy.

Mszyca jest jednym z najbardziej „wszystkożernych” szkodników ogrodowych. Koper należy również do jej zainteresowań.

Mszyca jest niebezpieczna nie tylko sama w sobie, ale także jako pośrednik w przyczynach wielu chorób. Musisz także pamiętać, że żyje w stabilnej symbiozie z mrówkami. Konieczna będzie walka jednocześnie z tymi i innymi owadami, w przeciwnym razie pożądany efekt nie zostanie osiągnięty.

Bez pozbycia się mrówek niemożliwe jest usunięcie mszyc w ogrodzie

Szkodnik nie toleruje ostrych silnych zapachów. Odpowiednie kwiaty, pikantne zioła (koper włoski, kolendra, mięta, bazylia, liść gorczycy) można sadzić wzdłuż obwodu łóżka z koperkiem. Są również wykorzystywane jako surowce do przygotowania naparów, które sadzi się co 7-10 dni. Odpowiednie są również strąki papryki chili, chipsy tytoniowe, musztarda w proszku, igły. Te same narzędzia pomogą poradzić sobie ze szkodnikiem, jeśli jego pojawienie się zostanie zauważone na czas. Tylko częstotliwość zabiegów będzie musiała zostać zwiększona do 3-4 razy dziennie.

Są rośliny, które przyciągają mszyce. Są to ślaz, petunia, begonia, fasola. Z drzew lipa, czeremcha i kalina są najbardziej „niebezpieczne” dla ogrodu.

Petunia przyciąga mszyce, więc klomby z tymi kwiatami są umieszczone z dala od wszelkich roślin ogrodowych.

W przypadku masowej inwazji mszyc sadzonki są spryskiwane wszelkimi popularnymi środkami owadobójczymi - Confidor-Maxi, Mospilan, Admiral, Iskra-Bio. Zwykle wystarcza 2-3 zabiegi w odstępie 3-4 dni. Niektórzy ogrodnicy twierdzą, że wódka, Coca-Cola, woda z dodatkiem kilku kropli olejku lawendowego, drzewa herbacianego i jodły dają podobny efekt.

Wideo: sposoby walki z mszycami

Zapobieganie problemom jest zawsze o wiele łatwiejsze niż walka z nimi później, zwłaszcza jeśli proces ten zaszedł za daleko. Nawet bezpretensjonalna roślina, taka jak koperek, może cierpieć na choroby i szkodniki. Dlatego wskazane jest poświęcenie czasu na zapobieganie. Ogrodnik nie wymaga niczego nadzwyczajnego, proste środki pomogą zapobiec rozwojowi patogennych grzybów i atakowi szkodników.

Zalecane

Właściwa dynia: jak kształtować i ściskać łodygę
2020
Okra - egzotyczna roślina warzywna
2020
Wysokie jagody Patriot: cechy odmiany i zasady uprawy
2020