Bryansk pink: późna dojrzała czereśnia na środkowej linii

Słodkie czereśnie są zawsze dobre: ​​pomimo tego, że jest uważany za jeden z wczesnych owoców, jego smak nigdy nie jest nudny, a zatem popytu na późne odmiany są bardzo popularne. Jednym z nich, stworzonym specjalnie dla środkowego zespołu, jest Bryanskaya pink. Ta odmiana ze względu na bezpretensjonalność zyskała dużą popularność wśród ogrodników amatorów.

Opis słodkiej wiśni Bryansk różowy

Dawno minęły czasy, kiedy czereśnia na środkowej linii naszego kraju była uważana za egzotyczny owoc. Od kilkudziesięciu lat uprawia się tu zarówno bardzo wczesne, jak i odwrotnie późne odmiany tej ulubionej uczty.

Pochodzenie, region rosnący

Kiedy słyszysz, że wiśnie zostały wyhodowane w Lupin Institute, na początku jesteś trochę zaskoczony. Ale tam, w Wszechrosyjskim Instytucie Badawczym w Łubinie, który znajduje się w mieście Briańsk, urodziło się nie tylko kilka wspaniałych odmian tego owocu, ale także nowe wiśnie, porzeczki ... W dziale uprawy owoców od dawna prowadzone są prace selekcyjne w dziedzinie drzew owocowych i krzewów jagodowych.

Słodka wiśnia Bryanskaya pink została wyhodowana na podstawie czarnej odmiany Muscat przez personel instytutu M.V. Kanshina i A.I. Astakhov około 30 lat temu. Odmiana została wysłana do testów państwowych w 1987 roku, a od 1993 roku uzyskała oficjalne miejsce w Państwowym Rejestrze Osiągnięć Hodowlanych Federacji Rosyjskiej. Zalecany dla regionu środkowego, a zwłaszcza regionu briańskiego.

Klimat regionu briańskiego jest stosunkowo łagodny, podobny do klimatu na południu regionu moskiewskiego, w innych obszarach na południu środkowej Rosji. W przybliżeniu taka sama pogoda na północy Ukrainy i na południu Białorusi. We wszystkich tych obszarach różowy Bryanskaya czuje się świetnie i jest popularny wśród ogrodników.

Opis zakładu

Różowa wiśnia Bryanskaya średniego wzrostu (nie więcej niż 3 metry), ma szeroką piramidalną koronę, średnio pogrubioną. Pędy są gładkie, prawie bez zgięć, brązowe. Gałęzie pierwszego rzędu są skierowane w górę pod małymi kątami. Liście są duże, o zwykłym zielonym kolorze. Odporność na zimno jest bardzo wysoka. Dotyczy to zarówno samego drzewa, które prawie nie marznie podczas silnych mrozów, jak i pąków kwiatowych, które mogą wytrzymać małe mrozy, często w okresie kwitnienia.

Bryansk różowy rośnie ze słabo zaludnionym drzewem, które pomaga przewietrzyć koronę i zmniejsza ryzyko chorób grzybiczych

Odmiana zwykle toleruje przedłużającą się suszę, która na szczęście nie jest często obserwowana w centralnej Rosji. Charakteryzuje się zwiększoną odpornością na większość chorób grzybowych i gnicie owoców, ale wymaga ochrony przed kompleksem szkodników: muszek wiśniowych, mszyc i dżdżownic . Owocuje zarówno na gałęziach bukietów, jak i na młodych pędach.

Czas kwitnienia i owocowania

Słodka wiśnia Bryansk różowy jest uważana za odmianę bardzo późnego dojrzewania. Kwitnie, począwszy od połowy maja, po raz pierwszy - w piątym roku po posadzeniu sadzonki. W kwiatostanie zwykle 3 raczej małe, czyste białe kwiaty w kształcie spodka. Odmiana jest samozapłodniona: bez obecności zapylaczy sadzonych w pobliżu, na drzewie powstają tylko pojedyncze owoce.

Optymalna odległość do sąsiednich wiśni wynosi około 4 metrów, mogą to być prawie wszystkie odmiany hodowane w regionie briańskim, na przykład Tyutchevka, Ovstuzhenka, Iput.

Owoce dojrzewają nie wcześniej niż w ostatnich dniach lipca; masowe zbiory odbywają się w sierpniu. Średnia wydajność: z dorosłego drzewa zbiera się około 20 kg owoców, zarejestrowane maksimum to 30 kg . Aby wydłużyć okres przechowywania owoców, usuwa się je za pomocą łodyg o średniej długości, łatwo odłączając je od gałązek i miąższu, bez utraty soku. Jeśli wiśnia nie jest przejrzała, można ją przechowywać w lodówce do 10-15 dni.

Charakterystyka owoców

Owoce czereśni tej odmiany są zaokrąglone, o średnicy około 2 cm, o wadze około 5 g. Skórka jest gęsta, ma różowy kolor w różnych odcieniach, występują plamki. Miąższ jest soczysty, jasnożółty. Sok praktycznie nie jest zabarwiony. Kość jest niewielka, niełatwo jest oddzielić ją od miazgi. Smak jest słodki, uważany za dobry, degustatorzy oceniają świeże owoce na 4, 1 punktu.

Kolor owoców jest oczywiście „dla wszystkich”, ale wyglądają dość oryginalnie

Owoce na gałęziach w normalnych warunkach pogodowych nie pękają, mają dobre właściwości transportowe. Owoce są uniwersalne: są dobre zarówno w świeżej formie, jak i do różnych opcji przetwarzania: do dżemu, kompotów, przygotowywania soków. Dobrze tolerują zamrażanie.

Zalety i wady

Przez prawie trzy dekady swojego istnienia odmiana wyraźnie pokazywała swoje pozytywne i negatywne strony; ogólnie charakteryzuje się bardzo wysoko. Wśród głównych zalet eksperci i amatorzy nazywają:

  • zwarte drzewo;
  • odporność na niekorzystne warunki, łatwość pielęgnacji;
  • brak pękania owoców i ich dobra przenośność;
  • wysoka tolerancja na ból;
  • dobry smak owoców.

Ponieważ najczęściej zauważane są wady:

  • potrzeba sadzenia zapylaczy;
  • niewystarczająco duże owoce;
  • obecność, w określonych porach roku, w gorzkim smaku.

Sadzenie odmian czereśni Bryanskaya różu

Podczas sadzenia wiśni odmiany różowej Bryanskaya należy wziąć pod uwagę jej cechy odmianowe, w szczególności późne owocowanie. Dlatego konieczne jest wybranie takich obszarów, w których w drugiej połowie lata oświetlenie nie zmniejszy się z powodu obecności jakichkolwiek roślin osłaniających wiśnię. W przeciwnym razie sadzenie tej wiśni nie różni się znacząco od innych odmian.

Czas lądowania

Jak wiadomo, nie zaleca się sadzenia owoców pestkowych jesienią, przynajmniej dotyczy to środkowej linii. To prawda, że ​​ostatnio sadzonki są często sprzedawane w pojemnikach (z zamkniętym systemem korzeniowym); uważa się, że można je sadzić w dowolnym momencie. Niemniej jednak w przypadku wiśni lepiej nie ryzykować takich sadzonek: drzewo powinno nadejść nadejście zimy, już w pełni opanowane w nowym miejscu.

Dlatego, jeśli chodzi o czas sadzenia, można powiedzieć na pewno: różowy bryansk należy sadzić tylko wiosną. Dokładny czas zależy od pogody: gleba na terenie powinna się całkowicie rozmrozić, należy unikać poważnych mrozów, ale pąki na sadzonce powinny spoczywać lub co najwyżej puchnąć. Najczęściej w regionie środkowym sytuacja ta rozwija się w pierwszej połowie kwietnia. Ale oczywiście wszystkie prace przygotowawcze należy przeprowadzić jesienią. Jeśli musisz kupić sadzonkę jesienią, należy ją odpowiednio zakopać w ogrodzie do wiosny.

Wybór strony

Wybierając miejsce do sadzenia wiśni, należy pamiętać, że owoce mogą w pełni ujawnić swój bukiet tylko w pełnym świetle słonecznym. Dlatego wysokie drzewa lub ogromny dom nie powinny rosnąć w pobliżu. Ale małe ogrodzenia lub małe budynki są dobre, ponieważ drugim warunkiem lokalizacji jest ochrona przed wiatrami, zwłaszcza od północy.

Najlepszą opcją lądowania jest łagodny południowy stok, w żadnym wypadku nizina lub mokradła. Jeśli nie ma wyjścia, a woda gruntowa przechodzi blisko, można zbudować sztuczne wzgórze - wzgórze o wysokości do 50–70 cm. Optymalną glebą dla czereśni jest neutralna glina piaszczysta lub glina o dobrej oddychalności i wysokiej zawartości składników odżywczych. Pozostawiają około 3 metry sąsiednim drzewom, a masowe sadzenie między rzędami tworzy szerokie nawy - do 5 metrów.

Aby drzewa były dobrze oświetlone przez słońce, starają się sadzić je swobodnie i na otwartej przestrzeni

Lądowisko

Ponieważ dół musi być przygotowany z wyprzedzeniem (aby można było w nim osiągnąć równowagę biologiczną) i nie można pracować z ziemią wczesną wiosną, wykopano go jesienią. Nawet wcześniej, jeśli to konieczne, kopią całe miejsce: dzieje się tak, jeśli jest zarośnięty chwastami, zarastaniem drzew i krzewów itp. Wszystkie kłącza muszą być ostrożnie usunięte, a bezpłodna gleba jest jednocześnie nawożona: podczas kopania wiadro próchnicy 1 m2.

Głębokość dołu dla czereśni Bryanskaya różowego wynosi 50–60 cm, długość i szerokość 70–80 cm, dolną warstwę (20–25 cm) odrzuca się, a górną, żyzną, dobrze miesza się z nawozami i wraca. Jako nawozy przyjmują do 2 wiader humusu, kilka litrów popiołu drzewnego i około 100 g superfosfatu na ubogich glebach. W przypadku gliniastej gleby jest ona uszlachetniana w największym możliwym stopniu: dodaje się trochę piasku i torfu, głębiej wykopuje się otwór i umieszcza warstwę drenażową na dole (10-15 cm kruszonego kamienia lub łamanej cegły).

Zwykle glina znajduje się na niższych poziomach, więc jest natychmiast układana w osobny stos, aby później można ją było usunąć z witryny

Możesz wbić kołek do lądowania do wysokości jednego metra nad ziemią lub poczekać do wiosny. Nie trzeba podlewać zawartości dołu na zimę, ale jeśli jesień jest bardzo sucha, można wlać kilka wiader wody, aby składniki odżywcze szybko dostały się do gleby, a mikroorganizmy bezzwłocznie przystąpiły do ​​pracy.

Ostatnie wpisy W kwietniu przetwarzam róże, aby żadne szkodniki nie dostały się na moje piękno

5 japońskich roślin dobrze zakorzenionych w centralnej Rosji

Jak chronić sadzonki przed moimi ciekawymi kotami

Proces lądowania

Kupując sadzonkę, lepiej wybrać dwulatka i uważnie spojrzeć na stan korzeni, aby były one rozwinięte i nie przesuszone. Przybywając z nim wiosną na stronę, postępuj w następujący sposób.

  1. W przypadku uszkodzenia korzeni są one cięte w zdrowe miejsce, po czym sadzonka jest umieszczana w wodzie na kilka godzin. Jeśli nie ma dużej pojemności, należy namoczyć co najmniej korzenie, a przed sadzeniem zanurza się je w glinianym zacieru.

    Gliniany mówca - cudowny wynalazek, który pozwala sadzonkom szybciej zapuszczać korzenie

  2. Po wyjęciu części gleby z dołu, umieść w niej sadzonkę, aby korzenie pasowały swobodnie i bez stresu. Rozłóż je równomiernie na powierzchni, wcześniej, jeśli nie wcześniej, napędzając kołek do podwiązki. Podnieś lub opuść sadzonkę, aby szyjka korzenia wystawała na powierzchnię o kilka centymetrów.

    Podczas sadzenia ważne jest monitorowanie szyi korzenia, aby pod koniec zabiegu nie okazało się, że jest pokryta ziemią

  3. Stopniowo gleba wlewa się do dziury w jamie, aby była równomiernie rozmieszczona między korzeniami, bez tworzenia pustek. Okresowo gleba jest zagęszczana ręką, a pod koniec procedury stopą. Luźno, ale mocno przymocuj lufę do pala miękką liną.

    Podczas wiązania najlepiej stosować technikę „osiem”

  4. 2-3 sadzonki wody wlewa się pod sadzonkę, po czym przywracają powierzchnię, dodając glebę i tworząc wałek wzdłuż krawędzi dołu do sadzenia.

    Jeśli woda szybko się wchłania, jej ilość musi zostać zwiększona.

  5. Koło pnia jest ściółkowane torfem, próchnicą lub suchą ziemią warstwą 4-5 cm.

    Podczas mulczowania koła tułowia musisz cofnąć się nieco od łodygi

  6. Jeśli sadzonka jest duża, wykonaj pierwsze przycinanie: o łącznej wysokości do 1 metra gałęzie boczne nie powinny być dłuższe niż 50 cm.

    Zaleca się, aby nawet jednoroczne były nieco skrócone podczas sadzenia, a przez następne kilka lat przycinanie jest ważne

Rosnące funkcje

Po zakorzenieniu się sadzonki opieka nad nią praktycznie nie różni się od opieki nad drzewami wiśni innych odmian: jest nawet, być może, prostsza niż w większości przypadków. Tak więc każda czereśnia wymaga systematycznego podlewania, ale różowy bryansk ma zwiększoną tolerancję na suszę, więc tymczasowe suszenie gleby w kręgu prawie nie jest straszne. Ogólnie rzecz biorąc, drzewom wymagane jest umiarkowane podlewanie, szczególnie w pierwszej połowie lata.

Zwykle przy normalnej pogodzie wystarczy miesięczne podlewanie 6-7 wiader wody na drzewo, ale w czasie suszy podlewanie może być również wymagane co tydzień, szczególnie podczas załadunku owoców. Podlewanie jest zmniejszone 2-3 tygodnie przed zbiorem, rzadko podlewane jesienią, kiedy nadmierna wilgotność może uniemożliwić drzewu przygotowanie się na zimę. Konieczne jest jednak obfite zimowe podlewanie.

Kilka lat po posadzeniu drzewo zostaje pozbawione nawozów wprowadzonych do dołu, a następnie musi być karmione.

Zazwyczaj substancje organiczne nie dają wiśni, używają głównie nawozów mineralnych.

Tak więc wczesną wiosną, aby stymulować wzrost młodych pędów w kręgu blisko pnia, rozprasza się 100-120 g (dla dorosłych drzew do 200 g) mocznika, sadząc go płytko w glebie. Po zbiorze wiśnia jest również nawożona w ten sam sposób fosforem (200–300 g superfosfatu) i potasem (50–100 g dowolnego nawozu potasowego). Po opatrunku górnym, jeśli pogoda jest sucha, należy je podlać, a następnie poluzować glebę przez usunięcie chwastów.

Bardzo ostrożnie pokrój wiśnie. Jeśli w ciągu pierwszych kilku lat przycinanie pełni funkcję formowania korony, wówczas po wejściu w owocowanie wykonywane są tylko procedury sanitarne (połamane i wysuszone gałęzie są cięte). Ponieważ odmiana nie jest podatna na pogrubienie korony, przycinanie zwykle nie jest wymagane, ale jeśli przecinające się gałęzie ocierają się o siebie, sytuację tę koryguje się przez przycięcie do pierścienia lub skrócenie jednego z nich. Po przycięciu nawet najmniejsze rany pokryte są lakierem ogrodowym.

Ponieważ różowy Bryanskaya nie boi się zwykłych przymrozków, przygotowanie drzewa na zimę nie jest trudne. Po opadnięciu liści liście są zgrabiane (spalane lub wysyłane do dołu kompostowego), a koło pnia wykopuje się płytko i ściółkuje cienką warstwą dowolnego luźnego materiału. Przed nadejściem mrozu wiśnia jest dobrze podlewana, a pień i podstawy głównych gałęzi są wybielone, chroniąc je przed poparzeniem słonecznym w lutym i marcu. Wskazane jest, aby chronić pień przed zając, wiążąc go z iglastymi świerkowymi gałęziami lub ruberoidami (u młodych drzew - nylonowymi rajstopami). Gdy śnieg pada, jest wrzucany w koło pnia.

Wybielanie drzew należy przeprowadzać tuż przed zimą: od wybielania wiosennego do zmysłowego - tylko piękna

Choroby i szkodniki, ochrona przed nimi

Różowa odmiana Bryanskaya charakteryzuje się wysoką odpornością na kokcykozę, najgroźniejszą chorobę grzybiczą. Inne choroby w takim czy innym stopniu mogą zagrozić roślinie. Najczęstsze to monilioza i kleasterosporiosis.

W przypadku moniliozy pędy najpierw ciemnieją, a następnie więdną, a na owocach powstają szarawe narośla, rozprzestrzeniające się z dużą prędkością. Zarówno zapobieganie, jak i leczenie odbywa się przez opryskanie 1% płynem Bordeaux (przed kwitnieniem i po nim, a jeśli choroba zostanie wykryta - natychmiast). Silnie dotknięte gałęzie są wycinane i palone. W przypadku kleasterosporiosis najpierw powstają brązowawe plamy na liściach, a następnie na ich miejscu tworzą się małe dziury. Wiosną tę chorobę leczy się również mieszaniną Bordeaux (3% można zastosować przed otwarciem pąków), a latem stosuje się inne leki: zwykle Skor lub Horus, zgodnie z instrukcjami na opakowaniu.

Monilioza (zgnilizna owoców) - choroba, w której giną nie tylko plony, ale także drzewa

Najbardziej typowe szkodniki słodkiej wiśni Bryanskaya pink:

  • ulotka (gąsienice najpierw uszkadzają pąki i pąki, a następnie przechodzą na liście i owoce);
  • muszka wiśniowa (białe larwy psują owoce, które kruszą się i gniją);
  • mszyca wiśniowa (wysysa soki z młodych liści i pędów).

Walka z mszycami nie jest trudna, gdy to nie wystarczy. Boi się roztworu mydła, naparów popiołu, wrotyczu pospolitego, łusek cebuli itp. Mucha wiśniowa może zostać zniszczona przy pomocy przynęt (puszek z kwasem lub kompotu). Ale przy znacznej liczbie szkodników trudno jest obejść się bez chemicznych środków owadobójczych.

Mucha wiśniowa to owad, którego larwy są „robakami”

Ponieważ różowy Bryanskaya dojrzewa bardzo późno, stosowanie chemikaliów do końca czerwca jest często uzasadnione, ale musimy wybrać najbardziej nieszkodliwe dla ludzi. Jednak ogrodnicy często używają Fufanon lub Actellik, które należą odpowiednio do 3. i 2. klasy zagrożenia, nawet bez użycia osobistego wyposażenia ochronnego. Jest to surowo zabronione: nosić maskę oddechową i odzież ochronną oraz przestrzegać podstawowych zasad bezpieczeństwa. A przed zakupem leku należy dokładnie przestudiować instrukcje, w tym zalecenia dotyczące tego, ile dni przed zbiorem można zastosować.

Oceny klasy

Dojrzewamy Bryanskaya Pink. Dość ciekawy smak, równowaga kwasu cukrowego i cierpkości. Ptaki tak naprawdę nie dotykają tej wiśni ze względu na kolor. Zimotrwalosc w moich warunkach jest absolutna. Wydajność jest średnia. Ale niestety odmiana nie jest europejska (moim zdaniem! Ale musisz do tego dążyć!

Uri

Odporność na choroby grzybowe musi być budowana. W tym roku jedyna złapała moniliozę z powodu zaległego Horusa. Możliwe, że jest to cecha konkretnego drzewa, a nie odmiany jako całości, która na przykład została uszkodzona z powodu zimnej i deszczowej pory roku. Ale niech moje przesłanie zawiśnie jak przypomnienie, że powinieneś przyjrzeć się datom ważności leków, nawet jeśli kupujemy je w dużych sieciach handlowych. W pozostałej części jestem zadowolony z tej odmiany, ponieważ bez ran drzewo było najbardziej płodne.

Arsenał

Różowe owoce są mniejsze niż zwykłe wiśnie. Błyszczący jak rozmazany wosk. Smak nie jest jasny, a nawet powiedziałbym, że jest ledwo wyczuwalny, ale naprawdę lubię wiśnie, więc nie miałem czasu się rozejrzeć, kiedy kości były na talerzu ...

Ladyboy

Różowy wiśniowy Bryanskaya dojrzewa bardzo późno, gdy w ogrodzie są już inne owoce. Niemniej jednak często występuje w ogrodach amatorskich ze względu na bezpretensjonalność uprawy i dobry smak owoców. Odmiana znana od dawna znalazła swoich fanów w regionie środkowym i regionach o podobnym klimacie.

Zalecane

Pandanus: jak wyhodować tropikalnego giganta w domu
2020
Jak prawidłowo doprowadzić wodę do prywatnego domu ze studni lub studni: wskazówki od mistrzów
2020
Irga Canadian: opis i porady dotyczące pielęgnacji
2020